Άπλυτα

Δεν έχω υπολογιστή.Πάλι.Κάποιος φρόντισε να μου στείλει ένα σούπερ ντούπερ mail το οποίο είχε κάτι μέσα προφανώς και μου έσβησε αρχείο από τα βρωμοβίστα.Ας όψεται.
Ούτως ή άλλως,τις μισές μέρες έχω και τις άλλες μισές δεν έχω.Το συνήθισα.Πάλι καλά που έχω της δουλειάς και δε με πιάνει στερητικό σύνδρομο.

Χρωστάω.Της mistress και όχι της Μιχαλούς.

(Ποια είναι αυτή η Μιχαλού;Και τι όνομα είναι αυτό;Σαν τη Μαριλού ένα πράγμα;)

Μου είχε ζητηθεί να βγάλω τα άπλυτά μου στη φόρα.Προ αμνημονεύτων.Χωρίς πισί όμως, χάρη δε μπορούσα να κάνω.Είχα και τρεχάματα όλη τη βδομάδα,άστα να πάνε.
Στο θέμα μας.Που είναι τα άπλυτά μου.

Δεν έχω υπομονή.Ούτε στο ελάχιστο.Είναι απορίας άξιο,το ότι δουλεύω 15 χρόνια στην ίδια δουλειά.Ούτε εγώ δεν το πιστεύω ώρες ώρες.
Ενθουσιάζομαι πολύ εύκολα και απογοητεύομαι πολύ γρήγορα.
Όταν θέλω κάτι,το θέλω άμεσα και χωρίς να ζοριστώ πολύ γιατί βαριέμαι γρήγορα.Έχω ξεκινήσει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου και τα έχω αφήσει στη μέση,γιατί δεν είχα άμεσο αποτέλεσμα και δεν υπήρχε περίπτωση να κάτσω να ασχοληθώ με τις ώρες για να έχω.Εξαίρεση αποτέλεσαν οι γλώσσες ως τώρα και μάλλον φταίει το ότι τα "παίρνω" εύκολα και δε χρειάστηκε να διαβάσω.
Λατρεύω ή αδιαφορώ.Μέση κατάσταση δεν υπάρχει.Ή θα σε γουστάρω με χίλια ή θα είσαι άοσμος,άχρωμος,αόρατος και τα σχετικά.
Σιχαίνομαι την υποκρισία και τους ανθρώπους που τα έχουν καλά με όλους.Το θεωρώ απίστευτο να συμβεί και αν συμβεί,είμαι σίγουρη ότι κάποιος δε λέει αλήθεια.
Νομίζω ότι κανείς δε μπορεί να κάνει κάτι,όπως θα το έκανα εγώ.Τόσο καλά και τόσο λεπτομερειακά,αποκλείεται να ασχοληθεί ο οποιοσδήποτε.Στη δουλειά έχει αποδειχθεί. Στη ζωή όχι.Δε μπορούμε να τα 'χουμε κι όλα.
Έχω απωθημένα και τα αγνοώ.Δεν ξέρω αν θα βγουν ποτέ στην επιφάνεια.
Δεν αντέχω τη μιζέρια.Μπορεί να με πιάνουν οι μαύρες μου αλλά τη μιζέρια τη σιχαίνομαι.Αυτήν την κλάψα,ολημερίς και ακατάπαυστα.Μπρρρρρ.Με τίποτα.
Μου αρέσουν τα γαριδάκια μπαγιάτικα (όπως είχε πει κι η mistress παλιότερα).
Λέω την αλήθεια ωμά και άγαρμπα και περιμένω από τους άλλους να καταλάβουν και να μη μου φέρουν κάτι στο κεφάλι.Μάταια βέβαια.Δε μπορώ να κρυφτώ ούτως ή άλλως.Φαίνονται όλα στη φάτσα μου.
Στην εφηβεία έπινα σαν τρελλή.Δεν το σήκωνα όμως,με αποτέλεσμα να γίνομαι ζάντα στη δεύτερη μπύρα.Έχω κάνει πολλές μαλακίες εκείνη την περίοδο,για τις οποίες δεν είμαι περήφανη.C'est la vie.
Θυμάμαι τα πάντα.Με λεπτομέρεια.Η μνήμη μου είναι χιλιάδες γίγα και σχεδόν ποτέ δεν ξεχνάω κάτι που έγινε στο παρελθόν.

Εννοείται ότι έχω πολλά άπλυτα ακόμα.Αυτά που δε γράφονται είναι τα πιο ζουμερά...
Μια πρώτη γεύση ήταν απλά...