Από την πόρτα σου περνώ

Βαριόμουν χθες και έκατσα να δω το Ugly truth.Gerard Butler,οφθαλμόλουτρο σκέτο.Θα 'πρεπε να μοιράζουν σαλιάρες μ'αυτήν την ταινία.Ποια Sparta και ποιο Κούγκι.Τον βλέπω και αναστατώνομαι.Στο θέμα μας.Η ταινία είναι ρομαντικατζούρα, απ'αυτές που ξέρεις ότι θα 'χουν σίγουρα χάπι έντ και ζουζουνίσματα και αγκαλίτσες και φιλάκια.Παρ'ολα αυτά, τη χρειαζόμουν τη δόση μου,οπότε πήρα θέση και άραξα.Η Catherine Heigl είναι μια ωραία (δε μου αρέσουν τα δόντια της), πετυχημένη (παραγωγός σε τηλεοπτική εκπομπή) ,σούπερ ντούπερ γκόμενα, που έχει να δει άντρα 11 μήνες και ψάχνεται γενικότερα.Στο δρόμο της εμφανίζεται το τεκνό (που είναι απίστευτα κυνικός αλλά ρεαλιστής) και τη βοηθάει να ρίξει άντρα,κάνοντας υποδείξεις και καθοδηγώντας την, λέξη προς λέξη ενίοτε. Πολύ μυαλό δε θέλει,στο τέλος ερωτεύονται και δεν το ομολογούν ο ένας στον άλλον και καίγονται και τσουρουφλίζονται και τα λοιπά και τα λοιπά.

Συμπέρασμα uno
Οι γυναίκες είμαστε χαζές.Τρώμε στη μάπα ότι μας σερβίρουν,αμάσητο. Τα άρλεκιν μας παραπλανούν ασύστολα (ναι,διάβαζα τέτοια όταν ήμουν μικρή και αθώα). Τα περιοδικά για νέες στην εφηβεία,δίνουν απλόχερα συμβουλές για το πως θα κατακτήσεις το αγόρι των ονείρων σου, πως θα σε ερωτευτεί και θα κόψει τις φλέβες του για πάρτη σου κι άλλα τέτοια κουλά, που τότε τα διαβάζαμε με τις φίλες και τα καταπίναμε σαν καραμέλες. Ανάθεμα κι αν βγήκαν ποτέ αληθινά. Θα 'θελα να βρω μια κοπέλα,που τήρησε κατά γράμμα, αυτά που γράφουν τα περιοδικά και της έκατσε άντρας.Όχι ότι-νά-ναι, άντρας. Από αυτούς που κυκλοφορείς κι όλες σε μισούν. Μισές δουλειές θα κάνουμε;
Όσες φορές έπεσε στα χέρια μου η Σούπερ Κατερίνα (ή όπως αλλιώς τη λένε) και έριξα μια ματιά, είδα ότι συνεχίζουν να παραπλανούν τα κοριτσίστικα πλήθη και το παραμύθι συνεχίζεται ίδιο κι απαράλλαχτο.Ξυπνήστε κορίτσια! Με οδηγίες χρήσης,κανένας δεν είδε φως.Σα να σου δίνουν ένα ψυγείο διαλυμένο και σου λένε να το συναρμολογήσεις. Μια πατάτα θα την κάνεις, δεν υπάρχει περίπτωση.Κι επειδή τέλειος άνθρωπος δεν υπάρχει, ούτε άντρας ούτε γυναίκα,καιρός να συνέλθετε και να αντιμετωπίσετε τη μαύρη αλήθεια.Όλα γίνονται για το σεξ!Μα όλα!Μπορεί να μην είναι ο μόνος λόγος,από την αρχή ως το τέλος, αλλά σίγουρα είναι το πρώτο κίνητρο. Όλα τα άλλα είναι μύθος. Μια φούσκα.Έρωτας υπάρχει,δεν το αμφισβητώ. Τα χαστούκια που θα φας όμως,πριν ή μετά αυτού,θα σε επαναφέρουν στην πραγματικότητα.
Όταν είσαι ελεύθερη και μόνη,κυνηγάς το τέλειο (που έχεις στο μυαλό σου και υπάρχει μόνο εκεί), όχι για να ξορκίσεις τη μοναξιά απλώς, αλλά για να το βάλεις κάτω και να του αλλάξεις τον αδόξαστο. Όταν είσαι δεσμευμένος, έχεις σεξ όποτε θες (θεωρητικά πάντα)και από κάποια στιγμή και μετά,αρχίζεις να ψάχνεις και το ποιόν του τέλειου, μυαλό και τα λοιπά. Όταν παντρευτείς,στο μυαλό έρχεται η διαιώνιση του είδους και τα μωράκια (θεωρητικά πάλι).Αλλιώς γιατί να μην τον κρατήσεις ως γκόμενο;Σου έλειψαν οι 302 συγγενείς του; Χλωμό,άρα έχεις απώτερους σκοπούς. Κι αν το σεξ, την κάνει με ελαφρά από το παράθυρο, τότε ψάχνεις αλλού να το βρεις.Κι εσύ και το τέλειο. Πως πας σε εστιατόριο, όταν δεν έχεις φαγητό στο σπίτι;Έτσι.Τα υπόλοιπα είναι φούμαρα.

Συμπέρασμα due
Οι άντρες είναι γουρούνια. Αυτό δεν περίμενες;;;;; Όχι αγάπη μου,δεν είναι έτσι.
Οι άντρες είναι άνθρωποι,σαν εμάς.Με λιγότερο μυαλό ενίοτε, αλλά προσγειωμένο και πρακτικό.Χωρίς συννεφάκια και καρδούλες και cosmopolitan στη μασχάλη.Βλέπουν μια γυναίκα,τους κάνει κλικ,βουρ. Ούτε "με κοιτάει,δε με κοιτάει",ούτε ψουψουψου και συμβουλές από τους κολλητούς (που συνήθως αυτοί που το παίζουν συμβουλάτορες, έχουν να δουν χαρά από τον καιρό του Νώε).Οι άντρες δεν είναι σαν εμάς,που πετάμε στα σύννεφα και τα βλέπουμε όλα ροζ. Ούτε τα αναλύουν όλα,ούτε κάνουν στο μυαλό τους φανταστικές συζητήσεις με φανταστικές γκόμενες. Δεν ονειροβατούν.Και κυρίως,δεν έχουν καμία σχέση με όλα αυτά που σερβίρουν στις ταινίες,στα βιβλία και στα περιοδικά. Υπάρχουν,ζουν κι αναπνέουν αλλά δεν είναι αυτό που φαντάζεσαι. Αυτό που σου έχουν επιβάλλει ως πραγματικότητα. Για αυτό οι μισές γυναίκες είναι μόνες,γιατί ψάχνουν το ανύπαρκτο.Το τέλειο,τον άντρα που υπάρχει στη σφαίρα της φαντασίας μόνο.
Ψηλός,όμορφος, αδύνατος, με χιούμορ, λεφτά, αυτοκίνητο, πλάτες, ζυγωματικά. Κι οι άντρες ψάχνουν κάτι ανάλογο,δε λέω το αντίθετο,άλλωστε κανείς και καμία δεν κυκλοφορεί με ταμπέλα "Είμαι ευαίσθητος και καλός άνθρωπος,αγαπήστε με". Οι άντρες όμως, δε μεγαλώνουν με αυταπάτες. Μπορεί να χαλβαδιάζουν τις γκόμενες των περιοδικών και τις σιλικονάτες,αλλά στην αναβροχιά, θα δουν και κάτι άλλο.Θα δοκιμάσουν.Για αυτό και βλέπεις αδιάφορες (αντικειμενικά) γυναίκες στο δρόμο,να κυκλοφορούν με εντυπωσιακούς άντρες. Επειδή δεν κόλλησαν στο έξω. Πήγαν και παρακάτω.Εννοείται ότι υπάρχουν εξαιρέσεις και διαφορετικές καταστάσεις. Τελευταία όμως,μόνο τέτοια βλέπω.Άντρες στα 30, που έχουν γκόμενες στα 40. Άντρες που χαλβαδιάζουν κι αποζητούν γήινες κι όχι την Πάμελα σε συσκευασία δώρου.



Πως μου ήρθαν όλα αυτά,βλέποντας μια ταινία για κοριτσάκια; Δεν ξέρω.
Μάλλον βαρέθηκα να βλέπω δυστυχισμένες και κολλημένες γυναίκες.
Που περιμένουν τον κούκλο-στο-άσπρο-άλογο,όσο ο καλός-για-την-ώρα, τις βλεφαριάζει και περιμένει μια κίνηση. Αυτός που μπορεί να αποδειχτεί καλός γενικότερα.

Φιλοσόφησα πάλι,φταίει το σοκ που μου προκάλεσε ο Gerard, συγχωρήστε με...



Καλό σουκού!