Γεροντοέρωτες

Αποφάσισα πριν από κανένα μήνα,εκείνες τις μέρες του εγκλεισμού στο σπίτι,να δω το Twilight.Πολύς ντόρος είχε γίνει.αλλά οι βρυκόλακες και τα αίματα,δεν ήταν ποτέ της προτίμησής μου.Ούτε το πιο χαζό θρίλερ δε μπορώ να δω,φοβάμαι να κουνηθώ μετά. Δε συνηθίζω άλλωστε να βλέπω ταινίες για τις οποίες ακούγονται τόσα πολλά (π.χ.τον Τιτανικό δεν τον είδα ακόμα κι ούτε πρόκειται,για να μην πω για το χαζοτράγουδο που όταν το ακούω,βγάζω σπυριά).



Στο θέμα μας.
Ξεκίνησα την ταινία με μια προκατάληψη.Ήμουν πεπεισμένη ότι θα χάσω δυο ώρες από τη ζωή μου άσκοπα.Αλλά ήμουν και περίεργη.Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση,είναι η κοπέλα, δεν είναι καμιά κουκλάρα,δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο γενικώς.Δε μπορώ να κρίνω βέβαια,στους άντρες δεν έχω ιδέα τι αρέσει πλέον.Ο βρυκόλακας όμως,κάτι μου έκανε. Ίσως το ότι μου θύμισε και κάποιον αγαπημένο από παλιά,να έπαιξε και κάποιο ρόλο...Ο έρωτάς τους όμως,με έκανε και χαμογέλασα,έκλαψα,λυπήθηκα,απογοητεύτηκα.
Το θέμα είναι ότι κόλλησα!!!Την έχω δει 4 ή 5 φορές ως τώρα.Είδα και τη δεύτερη.
Διάβασα το πρώτο βιβλίο και τώρα ξεκίνησα και το δεύτερο(στα αγγλικά,ελληνικά δε διαβάζω).



Περιττό να πω ότι το βιβλίο είναι χίλιες φορές καλύτερο!Είναι ανθρώπινο,όσο ανθρώπινη μπορεί να είναι μια σχέση με ένα αιμοσταγή έφηβο (αλλά τι έφηβος,ε;). Μου θύμισε τα σχολικά μου χρόνια,με τους έρωτες και τα καρδιοχτύπια.Τότε που πέφταμε στα πατώματα με την πρώτη στραβή και πετούσαμε στα ουράνια για ένα βλέμμα όλο νόημα!
Γυρίζω σπίτι κι ο νους μου είναι στο βιβλίο,λες και δεν έχω δουλειές να κάνω ή δεν ξέρω ήδη την κατάληξη της ιστορίας.Αλλά το φχαριστιέμαι.Ευτυχώς που συγκρατούμαι και δεν κρέμασα καμιά αφίσα του στο δωμάτιο!Διανύω λοιπόν,μια δεύτερη εφηβεία.Ο καλός μου με κοροϊδεύει και γελάει,αλλά δε με νοιάζει!Την έχω καταβρεί και σκέφτομαι να ζητήσω από τον Άγιο Βασίλη και τα 4 βιβλία (τα έχω σε pdf).




Άγιε,μ'ακούς;;;;