Είναι ο υπολογιστής που διαλέγει να κολλήσει,την ώρα που επεξεργάζεσαι κάτι σημαντικό, αφού έχεις ασχοληθεί μ'αυτό 3 ώρες και έχεις καταφέρει να το φτάσεις σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο και φυσικά πάνω στη φούρια σου,ξέχασες να κάνεις save,λίγο πριν παγώσει η οθόνη και το αίμα σου μαζί.
Είναι το βρωμοσταθερό που χτυπάει,τη στιγμή που έχεις ήδη βάλει το παλτό σου,έχεις φορτωθεί την τσάντα σου και έχεις διπλοελέγξει την ώρα αποχώρησης από το γραφείο,την ώρα που σχολάς δηλαδή,η οποία θα μετατεθεί για μια ώρα μετά,γιατί το βρωμοαφεντικό σου, γυρίζει πάντα στο γραφείο την ώρα που σχολάς και πάντα θυμάται κάτι που δε μπορεί να γίνει την επόμενη μέρα.
Είναι το βρωμοσταθερό που ξαναχτυπάει,την ώρα που είσαι κάτω από το ντους και είσαι μέσα στη σαπουνάδα και δεν έχεις κοντά σου το βρωμοασύρματο.
Είναι ο καιρός που διαλέγει να χαλάσει,την ημέρα που δεν έχεις θυμηθεί να βάλεις νερό στους υαλοκαθαριστήρες,με αποτέλεσμα να οδηγείς και να μη βλέπεις την τύφλα σου,γιατί το ψιλόβροχο έχει κάνει το τζάμι χάλια και οι υαλοκαθαριστήρες το κάνουν ακόμα πιο χάλια,αφού δεν έχεις νερό για να καθαρίσει και να δεις που πας.
Είναι ο καιρός που ξαναδιαλέγει να χαλάσει,όταν είσαι στη δουλειά και έχεις ρούχα απλωμένα έξω και φυσάει τόσο πολύ,που τα ρίχνει κάτω μαζί με την απλώστρα (ευτυχώς μέσα στο μπαλκόνι) και για κερασάκι,ρίχνει και το τραπέζι κάτω (δυστυχώς έξω από το μπαλκόνι) κι εσύ αναρωτιέσαι που στο διάολο έβαλες το τραπέζι του μπαλκονιού,μέχρι που το βλέπεις δυο ορόφους κάτω,σε 4 κομμάτια και κάνεις τον κινέζο για να μη σου ΄ρθει καμιά μήνυση ξεγυρισμένη,από τον άτυχο που περνούσε εκείνη τη στιγμή.
Είναι το κινητό που χτυπάει,όταν το έχεις ρίξει όπως να'ναι μέσα στην τσάντα και ενώ το ακούς,δεν το βλέπεις,ακόμα κι αν την αναποδογυρίσεις.Το ίδιο ισχύει και με τα κλειδιά του σπιτιού,την ώρα που είσαι φορτωμένος με σακούλες από το σουμού.
Είναι το νερό που θα κοπεί, τη στιγμή που είσαι βουτηγμένος μέσα στη λάσπη,γιατί σε έπριζε η φίλη σου να κάνεις θαλασσοθεραπείες με φύκια,για να λάμψει το δέρμα σου και δεν έχεις προλάβει να πλυθείς,έχοντας ως αποτέλεσμα την ψυχρολουσία,αφού το μόνο διαθέσιμο νερό, είναι αυτό που έχεις στο ψυγείο.
Είναι το σίδερο που διαλέγει την ώρα να σου πετάξει τα άλατα που έχει μαζέψει,παρόλο που χρησιμοποιείς απιονισμένο νερό,ενώ σιδερώνεις το καλό του μαύρο παντελόνι,που το χρειάζεται άμεσα κι ας έχει γίνει σκατά.
Είναι το αφεντικό που μπαίνει στο γραφείο τη στιγμή που χαζολογάς και σε κράζει,ενώ πριν από μισή ώρα,που ήσουν πνιγμένος στη δουλειά,δεν έδινε κανείς σημεία ζωής.
Είναι τα αφεντικά (όλα μαζί) που θα σε χρειαστούν τη στιγμή που έχει μόλις περάσει η φίλη σου από το γραφείο να δει τι κάνεις και αναγκάζεσαι να τη διώξεις.Άσχετο το ότι δέκα λεπτά μετά,θα βαριέσαι τη ζωή σου και θα την ψάχνεις.Άσχετο επίσης,το ότι η συνάδελφός σου,για μέρες κουβαλούσε την ξαδέρφη της,μαζί με τα 2 της παιδιά στο γραφείο και κανένας δεν εμφανίστηκε ,κανένας δεν τη χρειάστηκε,ούτε καν τηλεφωνικώς.
Είναι το κατούρημα που σου 'ρχεται μόλις έχεις τελειώσει το δεύτερο κόκκινο στρώμα στα νύχια σου και πρέπει να μείνεις ακίνητη για μισή ώρα τουλάχιστον.
Είναι το κέικ που αρνείται να φουσκώσει και "κάθεται" ή καίγεται,λες και ξέρει ότι θα το πας στη φιλενάδα σου κι ότι πρέπει να γίνει σούπερ.Πράγμα που συμβαίνει όταν το κάνεις για να υπάρχει απλά κάτι γλυκό στο σπίτι σου.
Είναι το x πράγμα που βλέπεις συνέχεια μπροστά σου όταν δεν το χρειάζεσαι και όταν το χρειαστείς τελικά,έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης.
Είναι ο άτιμος ο Μέρφυ,που ενώ δε με ξέρει και δεν τον ξέρω,έχει "κάνει" νόμους που μου κάθονται κουτί και συνέχεια αισθάνομαι αυτό που λένε "ο Θεός μου κάνει πλάκα"...
