Μια γλώσσα... ναααα

Σύμφωνα με το Wiki , η γλώσσα αποτελεί μυώδες όργανο το οποίο καλύπτεται από βλεννογόνο για τη μεταφορά της προσλαμβανόμενης τροφής. Βοηθά στη μάσηση και στην κατάποση και περιέχει αισθητήρια όργανα για τη γεύση. Εκτός αυτού, η γλώσσα παίζει σημαντικό ρόλο στην άρθρωση των λέξεων κατά την ομιλία.
Ως εκ τούτου,είναι ένα χρήσιμο όργανο για τον άνθρωπο.
Που να 'ξερε η κακόμοιρη,πως θα καταντούσε.
Εσύ κι εγώ,τη χρησιμοποιούμε όπως πρέπει.Αξιοποιούμε τα βασικά χαρακτηριστικά της.
Υπάρχουν ανθρωποι εκεί έξω όμως,που κάνουν κάτι παραπάνω.
Γλείφουν.Κι όχι παγωτά και ...χμ... μέρη του σώματος του συντρόφου τους,όχι καλέ μου άνθρωπε.Γλείφουν αλλιώς κι επιλεκτικά.Κοιτάνε γύρω τους,μελετάνε την κάθε κίνηση και μετά βγάζουν πόρισμα.Ποιος είναι ο τυχερός;Οέο;Το αφεντικόοοο.
Χωρίζονται σε δυο κατηγορίες,κατά φύλο.

-Γυναίκες γλειφτράκια

Δεν είναι λίγες,θα έλεγα ότι είναι αρκετές δυστυχώς.Είναι αυτές για τις οποίες ντρέπομαι ως γυναίκα.Είναι αυτές που προτιμάνε τα εύκολα και δε θέλουν να ζοριστούν. Για αυτό κοιτάνε να περνάνε ζάχαρη,κάνοντας ...χμ πως να το πω,θελήματα.Ευγενικά το έθεσα.Κι αυτές χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους.Είναι παντός καιρού,δεν έχουν κανένα πρόβλημα ούτε με το χώρο στον οποίο βρίσκονται,ούτε με τη φάτσα ή το ποιόν του αφεντικού που γλύφουν.Ούτε φυσικά με το ...χμ όργανο που γλύφουν.Είναι απόλυτα ικανοποιημένες,με οποιαδήποτε κατάσταση.Άλλωστε το ζητούμενο είναι η ικανοποίηση του αφεντικού κι όχι η δική τους.Η εχεμύθεια είναι δεδομένη.Όπως και οι λάθος κινήσεις. Το "θέλει η πουτάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει" το ξέρεις;Για αυτό και δεν κρύβονται.Μάλιστα είναι τόσο χαζές,που το βροντοφωνάζουν κιόλας.Αν όχι όλες,οι πιο πολλές.Τι εννοώ μ'αυτό;Πες ότι είναι υπάλληλος γραφείου κι ότι δουλεύεις μαζί της (τυχερούλη).Πες ότι της ζητάς μια αναφορά για παράδειγμα.Κάτι που είναι μέσα στα καθήκοντά της και αφορά τον τομέα της.Υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα όμως.Για να βγει αυτή η αναφορά,πρέπει η συγκεκριμένη να δουλέψει λίγο παραπάνω.Πράγμα που δεν το θέλουμε,έτσι;Δε γίνεται να ζορίζεις τη συνάδελφο που επιτελεί έργο γλυφτικής,κάθε τρεις και λίγο!Πως τολμάς;Εσύ μια ποταπή,ταπεινή υπάλληλος;Οπότε πέφτει τηλέφωνο... Στο αφεντικό φυσικά,σε ποιον νόμιζες;"Έεεελα,η Αφρούλα είμαι (τυχαίο το όνομα,μην παρεξηγηθούμε κιόλας), έχω ένα προβληματάκι αφεντικούλι (χάχανα και τσαχπινιές,βάλε φαντασία,όλα θα στα πω πια;) με πήρε τηλέφωνο η Τασούλα (κι αυτό τυχαίο) και μου ζήτησε αυτήν την αναφορά, αλλά δεν ξέρω πως βγαίνει, δε μπορώ να την κάνω και φοβάμαι μήπως γίνει κανένα λάθος (η μαγική φράση). Μήπως να την κάνει η Λούλα (τυχαίο είπαμε) που ξέρει και από ότι βλέπω,κάθεται και δεν έχει δουλειά;(η Λούλα δε φαίνεται καν από τα χαρτιά που έχει στο γραφείο της και πρέπει να τα διευθετήσει). Ναι θα της το πω .
Πριν προλάβει να πει τα μαντάτα η Αφρούλα στη Λούλα,χτυπάει το τηλέφωνο της Τασούλας.Και είναι το αφεντικούλι που την κράζει επειδή τόλμησε να ζητήσει κάτι από την εξέχουσα συνάδελφο.Τη συνέχεια τη φαντάζεσαι.Όπως και το ότι το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται όποτε κι αν ζητηθεί κάτι από την Αφρούλα.Κι επειδή κορόιδα υπάρχουν, η γλύφουσα πάντα είναι στον αφρό(να που δεν ήταν τυχαίο τελικά,το υποσυνείδητό μου θα φταίει).

-Άντρες γλειφτράκια

Η αλήθεια είναι ότι δεν τους είχα ικανούς.Γλώσσα έχουν,αλλά ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι ένας μαντράχαλος δυο μέτρα, θα γλύφει το αφεντικό του.Τους είχα πιο ψηλά στο μυαλό μου αλλά τελικά κι αυτοί είναι μικρά ανθρωπάκια,καλώς ή κακώς.Τελευταία το ζω καθημερινά αυτό το φαινόμενο.Δίπλα μου το 'χω.Και καθημερινά,βγαίνω από τα ρούχα μου (μεταφορικά εννοείται,μην τρελλαθούμε κιόλας).Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω,που αποσκοπεί αυτό το γλείψιμο.Όχι ότι δεν ξέρω.Απλά δεν το κατανοώ.Υπάρχει άντρας μυαλωμένος,με εμπειρίες και με χρόνια στην πλάτη του,που θα κολακευτεί από τις μαλαγανιές και τα κοπλιμέντα ενός πιτσιρικά υπάλληλου;Μου φαίνεται αδιανόητο και εντελώς ηλίθιο ως γεγονός.Κι όμως συμβαίνει.Έχω πέσει από τα σύννεφα,μάλλον παραείμαι αγαθιάρα,τι να πω. Φαντάσου σκηνικό.Κάθε πρωί θα πάρει κουλούρια. Δύο. Ένα για τον εαυτό του κι ένα για το αφεντικό. Είμαστε 12 άνθρωποι εδώ,εκείνος κάθε μέρα παίρνει μόνο δύο. Πηγαίνει στο γραφείο,του λέει καλημέρα και του δίνει κουλούρι. Για να μην είμαι άδικη,μια φορά μας έφερε σουβλάκια. Πέντε είμασταν τότε, αυτός έφερε έξι. Το αφεντικό έλειπε έξω για δουλειές. Το έκτο σουβλάκι, περιφερόταν από γραφείο σε γραφείο, μέχρι να βρει τον παραλήπτη του.Το βλέπανε όλοι σαν ξερολούκουμο. Όταν εδέησε να γυρίσει το αφεντικό, ο γλύφων(χαχαχα πλάκα έχει σα λέξη) τον κυνηγούσε από δωμάτιο σε δωμάτιο, με το σουβλάκι στο χέρι.Μην τύχει και το πάρει άλλος και μάθει το αφεντικό ότι δεν του πήρε να φάει.Άλλο παράδειγμα.Για αρκετό καιρό,το γλειφτράκι πήγαινε το αφεντικό σπίτι του.Καθημερινά.Ανεξάρτητα από την ώρα που σχολούσε.Πάντα τον πήγαινε αυτός σπίτι.Να ήταν πάνω στο δρόμο του,να το δικαιολογήσω.Σκέψου να μένεις στη Λάρισα και ο συνάδελφος στην Ξάνθη.Θα σε πάει σπίτι σου μετά τη δουλειά; Χλωμό.Κάπως έτσι γινόταν όμως κάθε μέρα.Αυτό κάποια στιγμή άλλαξε.Ήρθε η γυναίκα του στο γραφείο,οπότε άρχισαν να φεύγουν μαζί.Ο γλύφων στεναχωρέθηκε!Φυσούσε και ξεφυσούσε την πρώτη εβδομάδα.Κι επειδή κάποιες φορές,χρειάστηκε να φύγει η γυναίκα του πιο νωρίς,ξαναβρήκε τη χαρά του.Πλέον,με το που θα πάει 5 η ώρα,είναι πάνω από το γραφείο της,για να δει αν θα φύγουν χωριστά.Μια φορά μάλιστα,έκανε παράπονα στο αφεντικό,για το ότι γυρνάει σπίτι με τη γυναίκα του κι όχι μαζί του.Ότι να 'ναι δηλαδή.Τρίτο παράδειγμα,παρόμοιο με της γυναίκας που ανέφερα πιο πάνω.Όποια δουλειά κι αν του πεις να κάνει,θα την κάνει λάθος.Ότι κι αν είναι αυτό. Θα κάνει λάθος, έτσι ώστε να μην του το αναθέσεις ποτέ ξανά. Το είπε και μόνος του μια φορά,να μην του δώσουμε ένα γράμμα για το ταχυδρομείο, επειδή την πρώτη φορά το έστειλε αλλού. Και κερατάς και δαρμένος δηλαδή.


Η πλάκα είναι ότι αυτοί επιβιώνουν κι εμείς τρώμε τη σκόνη τους.
Αν και άρχισα πλέον να χρησιμοποιώ κι εγώ τη γλώσσα μου.
Όχι όπως αυτοί φυσικά.Κράζω.Ασύστολα και μόνιμα.
Πριν καιρό,μου είπαν ότι έγινα αυθάδης και απέκτησα μεγάλη γλώσσα.
Τι έχει καλέ η γλωσσίτσα μου;
Εύχομαι να μην την καταπιώ μόνο.
Θα πάθω δηλητηρίαση,όπως λέει κι η μάνα μου...

Συναδελφική βλακεία

Κάθεσαι στο γραφείο σου.Στην καρέκλα του γραφείου σου,για να είμαι πιο ακριβής.
Πληκτρολογείς νούμερα, ονόματα, προσθέτεις, αφαιρείς, βγάζεις ποσά, διαιρείς, έχεις έναν πίνακα μπροστά σου με δεκάδες νούμερα, διαφορετικά για κάθε ώρα και εν ολίγοις, βγάζεις τα ωραία σου ματάκια, καθώς πας από το ένα νούμερο στο άλλο, με πολλή προσοχή και με το δάχτυλο να μένει κολλημένο στο χαρτί, σε κάθε αλλαγή κελιού.
Στο γραφείο του ή μάλλον στην καρέκλα του, κάθεται κι ο συνάδελφος. Μόνοι σας στο χώρο, το ραδιόφωνο παίζει τέρμα ένα απαράδεκτο τραγούδι, αυτός ακούει άλλο τραγούδι και τραγουδάει ένα τρίτο τραγούδι. Από iq δεν πάει καλά,είσαι λίγο πριν την ανάρτηση πινακίδας που αναγράφει "Νηπιαγωγείο" στην πόρτα. Κι αρχίζουν τα ωραία.



Αυτός:Το ξέρεις αυτό το τραγούδι;
Εσύ:Ποιο από τα τρία;
Αυτός:Αυτό καλέ, το λέει ο Neyo(νομίζω ότι είπε αυτό το όνομα).
Εσύ:Όχι δεν το ξέρω. Μπορείς να μη μου μιλάς για λίγο, γιατί προγραμματίζω και θα τα κάνω σκατά;
Αυτός:Ναι ,ναι, κάνε δουλειά σου.
Μετά από 15 δευτερόλεπτα κι αφού έχει αλλάξει τραγούδι. Ποιο,δεν έχει σημασία.
Αυτός:Το θυμάσαι αυτό το τραγούδι;
Εσύ:Ναι.Το λέει ο Elton John.Μπορείς να μ'αφήσεις να τελειώσω;
Αυτός:Ναι ρε,δε σε ενοχλώ άλλο.
Μετά από 10 δεύτερα,τραγουδώντας το Sorry seems to be the hardest word.
Αυτός:Είναι τυφλός αυτός.Φαντάζομαι το ξέρεις.
Έχεις παρατήσει τα πάντα και κάθεσαι και τον κοιτάς.
Εσύ:Ποιος είναι τυφλός;
Αυτός:Ο Elton John!!!Έλα ρε συ!!Δεν το ξέρεις;
Πανικοβάλλεσαι και αρχίζεις να ψάχνεις στο google "elton john blind" και τέτοια συναφή.
Εσύ:Τι λες παιδί μου;Δεν είναι τυφλός ο άνθρωπος!!!Μήπως μπερδεύεσαι με το Stevie Wonder?
Αυτός:(έξαλλος)Όχι ρε!!! Αυτός,ο Elton John!!!! Τυφλός είναι! Δεν τον έχεις δει πως είναι; Όλο γυαλιά φοράει συνέχεια,αφού δε βλέπει.Είναι εκ γενετής τυφλός!!!
Εσύ:(με το αίμα να έχει ανέβει στο κεφάλι)Την τελευταία φορά που τον είδα,ήταν μια χαρά πάντως.Έβλεπε τα πάντα.
Αυτός:(γελώντας)Πότε τον είδες ρε συ; Βγήκατε για καφέ; Αφού σου λέω,τελειωμένη υπόθεση,δε βλέπει τίποτα ο άνθρωπος.
Εσύ:Τον είδα στην Αθήνα σε μια συναυλία πριν από πολλά χρόνια.Δεν έχει σημασία.Δεν είναι τυφλός. Απλά του αρέσουν τα γυαλιά και τα καπέλα,φοράει συνέχεια.Ειδικά παλιότερα,φορούσε ότι να'ναι στο κεφάλι του.Τυφλός πάντως δεν είναι...
Αυτός:Αποκλείεται!!!!Μήπως δεν κατάλαβες για ποιον μιλάμε;
Να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος συνάδελφος,γνωρίζει 300 τραγούδια όλα κι όλα.
Κι αυτά από το 2000 και μετά τα περισσότερα.
Κάπου εκεί έχεις βγει από τα ρούχα σου και πας να κάνεις καφέ να συνέλθεις.
Στο γυρισμό,σε κοιτάει με το βλέμμα της αγελάδας και μουρμουρίζει.
"Τυφλός είναι,είμαι σίγουρος..."



Η αλήθεια είναι κάθε μέρα είναι διαφορετική από τις άλλες,έχω μάθει απίστευτες πληροφορίες από τότε που άλλαξα γραφείο.Για την τύφλωση του Elton,για την ομοφυλοφιλία του George Michael(μια που του το εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος),για το ότι η Diana πέθανε και άλλα τέτοια ενδιαφέροντα.

Η υπομονή μου εξαντλείται βέβαια,κυρίως όταν καίγεται ο κ.... μου κι αυτός ακούει αθλητικά στο ένα αυτί και στο άλλο μιλάει στο τηλέφωνο και κλείνει δωμάτιο σε ξενοδοχείο με πισίνες και spa και περιγράφει στην γκόμενά του, το πως θα κάνουν σεξ μέσα στην πισίνα. Το ότι εγώ είμαι δίπλα και ακούω,είναι αδιάφορο.
Εκτός αν μαζί με την τύφλωση του Elton,ήρθε κι η δική μου κουφαμάρα...

Ακόμα κάθεσαι;

Εδώ που φτάσαμε μαντάμ, τα περιθώρια στενεύουν. Επιλογές είχες αλλά τις εξάντλησες αρκετό καιρό πριν. Τα κεφάλια μέσα τώρα και ο Θεός βοηθός. Κι άκουσα ότι έχει πολλή δουλειά τελευταία ,με όλα αυτά που γίνονται, σιγά μην ασχοληθεί μαζί σου. Οπότε είσαι μόνη στο πλοίο, κοίτα να μάθεις να επιπλέεις και να τα βγάζεις πέρα στη φουσκοθαλασσιά. Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται, έτσι δε λένε; Βέβαια ούτε καπετάνιος έκανες, ούτε ξέρεις από φουρτούνες, αλλά πόσο δύσκολο μπορεί να είναι; Άσε που έχεις περάσει από διάφορες μικρές τρικυμίες, τι στο καλό, τίποτα δε σου έμαθαν; Καιρός να πράξεις σύμφωνα με την ηλικία σου και σύμφωνα με το μυαλό που έχεις στο κεφάλι σου. Γιατί το ‘χεις, άσχετο το ότι δεν το χρησιμοποιείς συχνά. Για να μην είμαι και άδικη, το βάζεις να δουλέψει καμιά φορά, αλλά είναι τόσο σπάνιο φαινόμενο. Και συνήθως είναι για τους λάθος λόγους. Στα σοβαρά, το αφήνεις σπίτι και κάνεις ότι κατεβάσει η άνευ μυαλού κούτρα σου. Τι λέγαμε; Κάτσε γιατί χάθηκα. Με τόσο κράξιμο, ακόμα κι εγώ μπερδεύτηκα. Α, ναι. Πρέπει να καταβάλλεις μεγαλύτερη προσπάθεια. Να το πάρεις απόφαση και να το τηρήσεις. Καλά θα ‘ταν να μπορούσα να πω ότι αυτό ισχύει για μια κατάσταση της ζωής σου. Δυστυχώς ισχύει για πολλές. Είναι πολλά που αναβάλλεις εδώ και χρόνια. Περιμένεις. Τι περιμένεις αλήθεια; Απορώ κι εγώ. Τη θεία φώτιση; Αφού βλέπεις ότι μόνο του δε γίνεται τίποτα κι ότι πολλές φορές ακόμα κι αν ξεσκιστείς να τα καταφέρεις, πάλι δε γίνεται. Κουνήσου λοιπόν χρυσό μου, μην αφήνεις τίποτα στην τύχη. Το παρελθόν σου δίδαξε ότι η τύχη δεν είναι με το μέρος σου. Αν και είσαι και λίγο αχάριστη που το λες. Άλλοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα μισά από αυτά που έχεις κι εσύ παραπονιέσαι. Κλασική περίπτωση. Θυμάσαι αυτό που είχες διαβάσει και σου είχε κάνει εντύπωση; Μόνο οι χορτάτοι έχουν ψυχολογικά προβλήματα . Έτσι δεν είναι; Άρα μη μουρμουρίζεις, τίποτα δε σου λείπει. Ούτε καν το μυαλό, που όπως είπα και πριν, το ‘χεις αλλά το παραμελείς. Αφού λοιπόν είσαι χωμένη στη χλιδή και στην καλοπέραση, γιατί γκρινιάζεις; Δουλειά έχεις, λεφτά σε βλακείες σκορπάς, ανθρώπους που σ’ αγαπάνε έχεις, τι άλλο θες; Κι από υγεία σχετικά καλά είσαι. Τι να πουν κι άλλοι; Που έχουν πιο σοβαρά προβλήματα από σένα και παλεύουν καθημερινά για τα πιο απλά πράγματα; Συμμορφώσου λοιπόν και δες τα όλα πιο θετικά και πιο αισιόδοξα. Τι κι αν σου λείπει κάτι; Θα βρεθεί τρόπος να αναπληρωθεί το κενό. Τόσα συμβαίνουν, εσύ γιατί να μείνεις απ’ έξω; Ξεκουνήσου και πράξε. Μην το αναβάλλεις πάλι, δε σε παίρνει. Το ταξίδι για την Κίνα,ξεκινάει με το πρώτο βήμα. Θα την κόψουμε την κορδέλα. Μαζί. Μόνη,ούτε στον παράδεισο.







υ.γ.Χθες είδα την πρώτη παπαρούνα για φέτος!!!Τις λατρεύω και μου φτιάχνουν αυτόματα τη διάθεση!Ήρθε η Άνοιξη!!!Καιρός να ανθίσουμε όλοι...

Μεγάλη μπουκιά φάε

Το κακό με τους συγγενείς,είναι ότι σου 'ρχονται πακέτο,χωρίς τη θέλησή σου.
Γεννιέσαι και χωρίς να ερωτηθείς,αποκτάς ένα τσούρμο ανθρώπους,που έχουν το ίδιο αίμα με σένα. Άλλοι κοντινοί κι άλλοι πιο μακρινοί.
Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι ότι όλες οι οικογένειες έχουν το κατιτί τους.
Τον εραστή,που δεν έχει αφήσει γυναίκα για γυναίκα στον περίγυρό του.
Τον βολεψάκια,που βρίσκει πάντα τρόπο να επιβιώνει,χωρίς να ζορίζεται αυτός.
Τον εργένη,που δεν ησυχάζει από όλες τις θείες που τον πρίζουν να παντρευτεί.
Το νιόπαντρο ζευγάρι,με το οποίο όλες οι θείες απορούν που δεν έχουν παιδί(ακόοομα;)
Τον τεμπέλη,που δε δουλεύει εδώ και πολύ καιρό,αλλά παρ'όλα αυτά,έχει πάντα λεφτά στην τσέπη(που στο καλό τα βρίσκει;)
Το φαφλατά,που λέει τόοοσα πολλά κι έχει τόοοσες γνωριμίες και τόοοσα λεφτά.
Τον άνετο,που ταιριάζει παντού και με όλους,κάτι σαν την κόκα κόλα.
Τον πολύξερο,που έχει την απάντηση σε κάθε ερώτηση κι απορεί με σένα που δεν έχεις ιδέα και (ναι) δε φοβάσαι να το πεις ευθαρσώς.
Τον οξύθυμο,που είναι μόνιμα έτοιμος για καυγά και συνήθως καταφέρνει το σκοπό του.
Τον κομπλεξικό,που θέλει να είναι όλοι γύρω του δυστυχισμένοι και με τα μούτρα ως το πάτωμα,γιατί ο ίδιος πολύ απλά,δεν αντέχει την ευτυχία των άλλων.
Την πενηντάρα που ενώ τα 'χει τα χρονάκια της,ντύνεται σα δεκαεφτάχρονη και γελάνε όλοι πίσω από την πλάτη της.
Τον εξηντάρη που έπιασε γκόμενα γιατί φοβάται ότι γερνάει κι ότι δεν περνάει η μπογιά του.
Το γελαστό θείο,που λατρεύει τα πιτσιρίκια και του τα φορτώνουν πάντα στις οικογενειακές συγκεντρώσεις,για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.
Τον μίζερο που κλαίγεται μόνιμα,για όλα τα θέματα που τον απασχολούν,όλη μέρα.

Υπάρχει ποικιλία,δόξα το Θεό,δε βαριέσαι κιόλας.Έχεις με κάτι να ασχοληθείς.
Στην τελική,τους αποδέχεσαι όπως είναι και κρατάς επαφή με αυτούς που σε αποδέχονται όπως είσαι.Κι είναι όλοι ευτυχισμένοι.

Αν όμως είσαι γκαντέμης(που συνήθως είσαι),συμβαίνει κάτι μοναδικό και σου τσακίζει το νευρικό σύστημα.Αφού έχεις περάσει από πολυάριθμα τεστ το συγγενολόι και έχεις κατασταλάξει για το ποιόν του καθενός κι έχεις κάνει τις επιλογές σου και λες "εδώ θα αράξω,εδώ περνάω καλά", σκάει μια φωτοβολίδα και σε επαναφέρει στην πραγματικότητα.Ο μοναδικός συγγενής,με τον οποίο αξίζει να ασχοληθείς και γελάς απίστευτα και περνάς σούπερ,έχει δίπλα του μια γυναίκα,που θέλεις να της τραβήξεις το μαλλί τρίχα τρίχα.Ή αλλιώς,η μοναδική γυναίκα που δεν παρεξηγείται με το μυστήριο (ομολογουμένως) χιούμορ σου και τη δουλεύεις συνέχεια,χωρίς να στραβώνει,έχει δίπλα της ένα μαλάκα με περικεφαλαία,από αυτούς που σου βγάζουν μια ξινίλα όταν τους βλέπεις,όσο καλοπροαίρετος άνθρωπος κι αν είσαι.Κι εκεί αναρωτιέσαι.
Τι στο διάολο της/του βρήκε;Γιατί μένει σ'αυτήν τη σχέση;Πόσο καλό μπορεί να 'ναι το σεξ;Γιατί για κάτι μένει,θες λεφτά,θες κρεβάτι,θες δόξα.Δε μπορεί να είναι τόσο τυφλή η αγάπη,έλεος δηλαδή.



Οπότε πριν βιαστείς να χαμογελάσεις και να γίνεις κολλητός με κάποιον,δες τι κουβαλάει δίπλα του.Και μετά λες τη μεγάλη κουβέντα,αν την πεις τελικά...