Νέα

Έχω ξεσκιστεί τελευταία να κοιμάμαι. Νυστάζω από τις 8 και κρατιέμαι ώσπου τις 10, που πέφτω ξερή και με παίρνει στο τέταρτο πάνω. θες ο καιρός,θες η κούραση των ημερών, δε μπορώ να σηκωθώ από το κρεβάτι. Πρωινό ξύπνημα σήμερα,μετά από ύπνο 12 ωρών. Μ'αρέσει που ξύπνησα στις 23:30 (κοιμήθηκα στις 7) και ανησυχούσα για το αν θα με ξαναπάρει.Δεν πρόλαβα καν να το σκεφτώ. Το πρωί ξύπνησα μια χαρά.Έξω έριχνε καρέκλες. Πήγε να ανοίξει λίγο και μετά ξαναμαύρισε ο ουρανός. Αυτή η αναποφαστικότητα του καιρού πολύ μου τη σπάει.
Έχει πολλή πλάκα να ξυπνάς νωρίς το σουκου.Δεν κυκλοφορεί ψυχή έξω και το μόνο που βλέπω είναι παππούδες.Θυμάμαι φορά,που ήμασταν στο κέντρο 9 παρά Κυριακή πρωί και δε βρίσκαμε καφέ ανοιχτό.Περπατούσαμε κανένα δίωρο,για να ανοίξει κάτι πέρα από τα καφενεία με τους παππούδες.Και σήμερα έτσι ήταν.Αλλά αργήσαμε επίτηδες,στις 7 το πρωί που να τον βρούμε τον καφέ; Τελικά όλη μέρα την περάσαμε έξω. Καφέ στην Καλαμαριά, μπύρες στην Πρίγκηπο (ήμουν η μόνη γυναίκα όταν πήγαμε,έχασα και στο τάβλι πανηγυρικά) και μετά Extrablatt για φαγητό. Αυτή η μπυραρία έχει εκπληκτικό φαγητό.Κάθε φορά φεύγουμε σκασμένοι.Το πληρώνεις βεβαίως βεβαίως,αλλά πλέον παντού τα σκας.Τουλάχιστον να το φχαριστηθείς.
Έξω συνεχίζει να ρίχνει καρέκλες, έβγαλε και κρύο. Το σπίτι ήταν παγωμένο.Θα πληρώσουμε τα κέρατά μας στο φυσικό αεριο φέτος. Δε θυμάμαι άλλη χρονιά να το καίω τόσες ώρες. Ότι θυμάμαι χαίρομαι,ξέρω. Δεν έχω πισί όμως και πολύ μου την έχει δώσει. Κι όσο δε μπορώ να γράψω,τόσο μου έρχονται συνέχεια θέματα στο μυαλό. Όταν το 'χω ,δε μου κατεβαίνει λέξη. Τι αναποδιά Θεέ μου! Τώρα γράφω από ένα laptop πανάρχαιο, να σας διαβάσω είναι δύσκολο, πόσο μάλλον να σχολιάσω κιόλας...Φιλοδοξώ να επανέλθω όμως,μου την έχει δώσει αυτή η κατάσταση.
Καλά να περνάτε,μη μασάτε από δήθεν αγάπες που γιορτάζουν σήμερα. Είναι αυτές που δεν κρατάνε στο τέλος... και σου μένει και το βρωμοαρκουδάκι ...