Βγήκα στο μπαλκόνι να δω τις γλάστρες μου,ακόμα κι αυτές το σκέφτονται. Θα ανθίσουν ή όχι; Θα χαρούν ή θα μπουν σε νιρβάνα; Έτσι αισθάνομαι κι εγώ. Χαίρομαι περιστασιακά, ως τη στιγμή που το μυαλό θα σκεφτεί αυτό που πρέπει να ξεχάσει. Και τότε πέφτω.
Και μετά ξανασηκώνομαι. Όσο πιο χαμηλά στον πάτο φτάσω, τόσο πιο χαζοχαρούμενη καταλήγω. Η απόλυτη παράνοια. Που θα πάει αυτό,οέο; Για την ώρα ακούω Sleeping in the fire,που ταιριάζει γάντι. Κοιμάσαι εσύ κι η τύχη σου δουλεύει.
Θα έρθει κι ο Ozzy το Σεπτέμβριο στην Αθήνα κι εγώ έχω γάμο στενού συγγενή...Η μόνη λύση είναι να πεθυμήσει ο Gus το σόι του και να ανέβουν όοολοι μαζί εδώ...αλλά χλωμό...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


6 την άκουσαν:
Μια χαμογελαστή ηλιόλουστη καλημέρα
καλημερα μανταμ!να σε στειλω βιδεο απο τον Οζζυ?Στους wasp τη γλυτωσες,δε σε συγχυσα λογω της καταστασεως!!
:Ρ
Καλημέρα μαντάμ.
Κοίτα να ανθίσεις κι εσύ σαν τις γλάστρες σου και να αφήσεις τα υπόλοιπα κατά μέρος.
Δύο επιλογές έχεις :
Ή να χέσεις το γάμο παντελώς και να κάνεις αυτό που γουστάρεις, ή να πας στο γάμο με ωραίο ανσάμπλ.
Ότι και να αποφασίσεις, κάντο ανθισμένη όμως.... ;-)
Τα φιλιά μου
Τα λουλούδια συνηθίζουν να ακολουθούν τα χνάρια του "αφεντικού" τους...
Αν εσύ δεν το παίρνεις απόφαση να ανθίσεις, τι να κάνουν κι αυτά;
Ακολούθησε τα δικά σου θέλω και μη σκέφτεσαι τα υπόλοιπα...
Καλή σου μέρα :)
Είναι λογικό. Όσο πιο πολύ πάτο πιάσεις τόσο πιο εύκολα θα επανέλθεις στον αέρα. Αλλιώς έχει κι άλλο λίγο πιο κάτω, κι άλλο λίγο, κι άλλο λίγο...
Ενώ όταν το εξαντλήσεις ΟΛΟ, πιάνεις πάτο και μετά δεν έχεις άλλη διέξοδο. Σηκώνεις το κεφάλι ψηλά :-)
didymina τα καλύτερα και σε σένα εύχομαι, εξαφανίστηκες πάλι
Εύα λες να την ξαναπάθω;Τι να πω...
Mistress ο γάμος είναι εδώ και ο Ozzy θα 'ναι κάτω. Πως συνδυάζονται αυτά τα δυο;;;Το αν θα ανθίσω ή θα μαραθώ,δεν το γνωρίζω ακόμα.Τα δεδομένα δεν είναι θετικά πάντως
Άδικη κατάρα...αν ισχύει αυτό,την έβαψαν τα 30φυλλά μου! Αν ακολουθήσω τα δικά μου θέλω, θα εξαφανιστώ από προσώπου γης
theorema μέχρι κάτω δεν έφτασα ακόμα,άσε που νομίζω ότι δεν υπάρχει και πάτος πλέον,σα να με αποφεύγει αισθάνομαι...
Δημοσίευση σχολίου