Ότι κι αν κάνω,το νιώθω. Δυνατά και σε όλη του την έκταση. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει,δεν υπήρξε ποτέ. Ως σπαστική και τελειομανής παρθένος,τα θέλω όλα και τα θέλω αμέσως. Υπομονή δεν υπάρχει, θέληση μόνο όταν βάλω κάτι στο μυαλό μου να το κάνω και το θέλω απίστευτα πολύ. Και πάλι, θα συναντήσω τρελλά εμπόδια μπροστά μου γιατί βαριέμαι εύκολα. Πάρα πολύ εύκολα όμως, εκεί που λέω ότι είμαι καλά και την έχω καταβρεί, εκεί δίνω μία στον κουβά και πάει και το γάλα και όλα. Ανάποδη; Δεν είμαι,αλλά αν δε σε χωνεύω, θα κοιτάξω να σου τη σπάσω. Με τρόπο αλλά θα το κάνω. Μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις έχω υπομονή. Όταν θέλω να τη σπάσω στον άλλον και να τον κάνω να βγει από τα ρούχα του. Εκεί ξαφνικά έρχεται μια νεράιδα και μου δίνει απύθμενους κουβάδες υπομονής. Για αυτό και πάντα έχω την τελευταία λέξη. Ότι και να ακούσω, έχω κάτι να απαντήσω. Δεν είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που θα ακούσουν κάτι και δε θα απαντήσουν ή θα αφήσω να περάσει κάτι ασχολίαστο. Αρκεί να με αφορά ή να έχει κάποια σχέση με μένα. Δεν πετάγομαι σα να μην πω τι,αν δε με ενδιαφέρει το θέμα. Οπότε μη μου την πεις. Θα σε ρίξω στα τάρταρα. Μπορεί την κορμοστασιά μου να μην την προσέξεις ποτέ,τη γλώσσα μου όμως μην την κουρδίζεις. Ως γνωστόν, αν την καταπιώ ποτέ,θα πάθω δηλητηρίαση. Έτσι λέει η μάνα μου και αφού με γέννησε,δεν έχω παρά να σεβαστώ την άποψή της και να συμφωνήσω πάραυτα. Δεν ξέρω τι με έβαλε στο τριπάκι να με αναλύσω βραδιάτικα. Βρέχει κιόλας,ο άντρας λείπει και περιφέρομαι ασκόπως στη μπλογκόσφαιρα. Διάβασα διάφορες αναρτήσεις στις οποίες ο καθένας περιγράφει τον εαυτό του, αλήθεια ή ψέματα θα σας γελάσω. Ίσως για αυτό να πήρα φόρα και να μιλάω για τον εαυτό μου. Θυμήσου! Είναι μοναδική ευκαιρία. Δε μου αρέσει να μιλάω για μένα, ούτε να μιλάνε άλλοι για μένα μπροστά μου με καλά λόγια. Να με εκθειάζουν για το ένα ή το άλλο. Μη φανταστείς ότι συμβαίνει και συχνά,αλλά όταν συμβεί,πράγμα σπάνιο, μου φέρνει τρομερή αμηχανία. Στη δουλειά π.χ. μου τη σπάει που δεν ακούω ποτέ ευχαριστώ,σε οποιαδήποτε φάση ξελασπώματος ανεγκέφαλων υπαλλήλων. Μπορεί μεταξύ τους να το λένε,αλλά σε μένα ποτέ. Και με εκνευρίζει η αχαριστία,μου γυρίζει το μυαλό. Βέβαια,τις ελαχιστότατες φορές που κάποιος είπε καλή κουβέντα μπροστά μου, μόνο που δεν άρχισα να του αναλύω όλα τα μειονεκτήματά μου,έτσι για να αισθανθώ λίγο καλύτερα και λιγότερο αμήχανα. Δε μου αρέσει να χάνω τον έλεγχο,με ξενερώνει και με αποσυντονίζει. Για αυτό και είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι στη ζωή μου ως τώρα,που με έχουν κάνει να χάσω τον έλεγχο. Η πλάκα είναι ότι ορισμένους δεν τους έχω δει ποτέ μου ζωντανά. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα, μη εξερευνήσιμο ακόμα. Νομίζω ότι με κάλυψα για την ώρα. Νεότερα,σύντομα στις οθόνες σας....
5 την άκουσαν:
Σε καταλαβαίνω!!
Μοιάζουμε στο ότι δείχνουμε την αντιπάθειά μας σε όποιον μας τη σπάει,
πιστεύω όμως πως μπορούμε και οι δυο με την ίδια ευκολία
να συγχωρέσουμε και να αγκαλιάσουμε αυτόν που θα κατακρεουργήσουμε αν πιστέψουμε ότι το αξίζει.
Κατά βάθος,Vany μου,είμαστε καλά ανθρωπάκια(τρομάρα μας!!!)
Εκεί που σε ζηλεύω είναι στην ετοιμολογία.Επειδή φοβάμαι τον εαυτό μου και την οργή μου,
συγκρατιέμαι μέχρι καρκίνου στις προσβολές και στις επιθέσεις των άλλων,κι αυτό δεν ξέρω που θα οδηγήσει.
Έτσι ήταν κι ο πατέρας μου(που ήταν λιγότερο ειλικρινής απο μένα-έχω το δικαίωμα να το πω καθότι γιος του)αλλά σε αυτό δε θέλω να του μοιάσω!!
Giorgo,διαφωνω σε ενα σημειο...ειστε καλοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ και οχι ανθρωπακια!
Τα φιλια μου μανταμ,ειναι εποχη ενδοσκοπησης...ο Κρονος στην Παρθενο βλεπεις...:-)
Γειάσου Βάνυ μας...ε,μη νομίζεις όλοι μας έτσι,είμαστε κατά κάποιον τρόπο σε μεγάλο,βαθμό...δεν είσαι μόνη σου έτσι...κανείς ΔΕΝ αντέχει κ δεν ανέχεται αυτά, που λες..κ κανένας δεν μπορεί να ανεχτεί ποτέ να του κάνουν,αυτά που λες...κ μένα έτσι είναι,η γλώσσα αλλά...χέστηκα (μετά συγχωρήσεως) ΔΕ με νοιάζει,κ καθόλου,άμα είναι να τα χώσω τα χώνω,γερά...κ δε κοιτάζω ούτε περιττές,ευγένιες ούτε λοιπές μαλακίες...ακόμη κ στους ίδιους τους γονείς μου...άμα μου φταίει κάτι,δεν με ενδιαφέρει τίποτε δε πάνε,να γαμηθούν όλοι.. ακόμη κ οι ίδιοι,οι γονείς μου...πολλές φορές η μητέρα,μου λέει ότι αυτό που,κάνω δεν είναι σωστό κ ότι,πρέπει να έχω καλό τρόπο στους άλλους,καθότι κανείς δ εν θα κάτσει,να με ανεχτεί άυριο που δε θα ζεί,αυτή κ ο πατέρας μου...κ κανείς,δε θα με βοηθήσει κ μπλά,μπλά,μπλά..παπαριές..κ αυτό τί σημαίνει δηλαδή,ότι πρέπει να κάτσω να στήσω,κώλο ή να στήνω κώλο στον κάθε,μαλάκα από τώρα κιόλας ή να εξασκηθώ στο 'στησιμο' γιανά με βοηθήσει δήθεν άυριο? κ μπλά,μπλά,μπλά...ή να γίνω εγώ ο μαλάκας κ το γιουσουφάκι,του κάθε πούστη κ του κάθε,καριόλη γιανά με βοηθήσει δήθεν??ε,ΟΧΙ...αυτό αποκλείαιται να το κάνω...κ ΔΕ θα το κάνω ΠΟ-ΤΕ,κ σε κανέναν..είπα ούτε στους γονείς,μου ακόμη...κ ας γκαρίζουν όσο θέλουν...άκου εκεί... καλά κάνεις καλή μου..καλά κάνεις κ είσαι,έτσι...μην ακούς κανέναν...κάνε όπως σου αρέσει..αυτή είσαι κ σε όποιον αρέσεις για τους άλλους,δε θα μπορέσεις!!!...καλησπέρες....
ωραίο το νέο layout, πιο ξεκούραστο. Κάποτε μια γνωστή μου που ασχολείτο με αστρολογία μου είχε πειότι έχω ένα πλανήτη κάπου στο Κριό, που κάνει αυτό ακριβώς: Εκεί που όλα είναι ήρεμα, με κάνει να δίνω μια κλοτσιά και να τα διαλύω...Είσαι control freak? Νομίζω ότι είμαι κι εγώ.
Γιώργο δεν ξέρω, η δεύτερη ευκαιρία δίνεται,αλλά όχι πάντα κι όχι σε όλους. Καλοί είμαστε,μέχρι αποδείξεως του εναντίου! Να μη με ζηλεύεις και πολύ,παραείμαι αυθόρμητη στις αντιδράσεις και δε βγαίνει πάντα σε καλό
Εύα οι πλανήτες καλά είναι, εμείς τι κάνουμε;
Αθανασία να τα χώνεις εκεί που πρέπει λοιπόν!καμιά φορά τα χώνω και σ'αυτούς που δε φταίνε και μετά το μετανιώνω
pink fish με έπιασε μια παράκρουση με το μπλε τελευταία...το διαπιστώσατε φαντάζομαι!!!
Εγώ να είμαι control freak? Πως σου 'ρθε αυτό;;;; Μόνο τις 364 μέρες του χρόνου...
Εμείς να 'μαστε καλά,δε βαριέσαι...
Δημοσίευση σχολίου