Μακαρονάδα

Παρόλο το ότι να 'ναι του καιρού (το πρωί χιόνιζε και μια ώρα μετά είχε ήλιο), βγήκα για καφέ στο κέντρο.Γινόταν της κακομοίρας.Χειρότερα από τις γιορτές.Λόγω εκπτώσεων υποθέτω,ούτε ο καιρός βοήθησε για να ξεχυθούν όλοι αυτοί στο δρόμο μεσημεριάτικα.
Γνώρισα το αμόρε μιας φίλης σήμερα.Λίγο διαφορετικό τον περίμενα,γνωρίζοντας αυτήν τόσο καλά,φανταζόμουν κάτι άλλο δίπλα της.Δε με χάλασε κιόλας,άλλωστε δεν εχω και άποψη περί του θέματος.Απλά δε μου 'κανε το κλικ.Αν είναι εκείνη καλά μαζί του,μου φτάνει και μου περισσεύει.
Δύσκολο πράγμα οι σχέσεις πάντως.Τα θέλω μας,είναι τόσο ισχυρά πλέον,δε σε παίρνει να τα αγνοείς.Ίσως παλιότερα να ήταν πιο εύκολα,τι να πω.Τώρα διαλύονται όλα πολύ πιο γρήγορα.Ποτέ δεν ξέρεις από που θα σου 'ρθει και πόσο θα σε ταρακουνήσει.Λίγο,πολύ; Κανείς δεν ξέρει.Το αστείο είναι η γνώμη των άλλων.Βλέπουν ένα ζευγάρι και κρίνουν από αυτήν την εικόνα.Ποτέ δεν ξέρεις όμως τι πραγματικά συμβαίνει όταν κλείσει η πόρτα. Πολύ σοφή κουβέντα.Ακούω συχνά πυκνά,τη φράση "υπεράνω πάσης υποψίας",για ανθρώπους που πιάνονται να κάνουν κάτι παράνομο,ό,τι κι αν είναι αυτό.Υπάρχει κανένας κλέφτης που διαφημίζει την ιδιότητά του;Ή κανένας δολοφόνος,που απαριθμεί στο κοινό,πόσους έχει καθαρίσει; Σάμπως ξέρεις πότε θα σου γυρίσει η βίδα και θα κάνεις κάτι ανήκουστο;Μισό δεύτερο θέλει.Το μυαλό θα πάρει μια λάθος στροφή και τσουπ!Θα κάνεις αυτό που δεν πρέπει.
Γύρισα σε ένα σπίτι άδειο.Το κρύο έξω ήταν απαγορευτικό,για να μείνω παραπάνω στο κέντρο και μόνη μου.Οπότε ήρθα σπίτι,να ζεσταθώ λίγο,πραγματικά σήμερα δεν είναι να πηγαίνεις πουθενά.Φαγητό δεν είχα,για ποιον να μαγειρέψω;Μακαρονάδα λοιπόν,απλά πράγματα.Λίγο νερό,ντομάτα,ρίγανη και λαδάκι.Απλά και νόστιμα.Ούτε φανφάρες,ούτε υπερπαραγωγές,ούτε τίποτα.Το φαγητό του εργένη.Ενίοτε και των περιστασιακά μόνων...

Ατέλειες

Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι εκεί έξω κι εσύ κολλάς στον έναν.
Κι αυτός σε σένα παραδόξως.Ζείτε τον έρωτά σας,μετά συγκατοικείτε, ύστερα παντρεύεστε και κάπου στην πορεία έρχεται κι ένα παιδί.
Επιλογές είναι αυτές.Και κάποτε τις πληρώνουμε όλοι μας.Με την καλή ή την κακή έννοια.
Θεωρώντας ότι η σχέση σου είναι υγιής και μπορεί να "σηκώσει" το βάρος ενός ή δυο παιδιών,μπαίνεις στη διαδικασία.Και ανταμείβεσαι.Πλήρως,δεν το συζητώ.Η αγάπη ενός παιδιού είναι το πιο αγνό συναίσθημα.Δεν έχει λογική μέσα,μόνο ένστικτο και αυτό την κάνει ανίκητη.Είναι ανόθευτη από σκοπιμότητες και ιδιοτελή χαρακτήρα. Αυτή είναι η καλή πλευρά της μητρότητας/πατρότητας.Η κακή είναι λίγο πιο σύνθετη.Ξαφνικά αποκτάς έναν άνθρωπο (τουλάχιστον) που εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από σένα.Έναν άνθρωπο που έχει την ανάγκη σου,σχεδόν για οτιδήποτε θέλει (ειδικά στην αρχή της ζωής του) και (δυστυχώς) ρουφάει κάθε σου κίνηση,κάθε σου λέξη στο δευτερόλεπτο.Που σημαίνει ότι είναι έρμαιο των πράξεών σου,των φράσεών σου, της όλης σου συμπεριφοράς.
Κι επειδή ως γνωστόν,κανένας δεν είναι τέλειος,στην ατέλειά σου συμπαρασύρεις κι έναν ακόμα,χωρίς να έχει τη δύναμη ή τη θέληση να αντισταθεί.Αν για παράδειγμα μια μητέρα βρίζει σα λιμενεργάτης και το παιδί της την ακούει καθημερινά να κατεβάζει Χριστοπαναγίες,θα γίνει κι εκείνο ένας junior λιμενεργάτης,τουλάχιστον ως προς τη "χάρη".Το ίδιο ισχύει και για το σύνολο της συμπεριφοράς.Αν η σχέση των γονιών είναι σε φθίνουσα πορεία ή έχει ήδη πιάσει πάτο,δε χρειάζεται επιβεβαίωση το παιδί, ούτε λεκτική ούτε άλλης μορφής.Το πιάνει στον αέρα.Πως φέρεται ο μπαμπάς στη μαμά;Έτσι θα της φέρομαι κι εγώ,αν δεν περνάει το δικό μου.Τη βρίζει εκείνος,επειδή του λέει να κάνει μια δουλειά;Τη βρίζω κι εγώ.Και πάει λέγοντας.
Δε θέλω να το δω επιστημονικά ή ψυχολογικά,δεν έχω και την κατάρτιση για να το κάνω.Τελευταία όμως,ζω τα παιδιά του περιβάλλοντός μου και γνωρίζοντας ήδη τους γονείς,καταλήγω σε συμπεράσματα που δε μου αρέσουν καθόλου.Είναι πολύ ωραίο (κι εγωιστικό) να θέλεις να κάνεις ένα παιδί.Αρκεί να είσαι έτοιμος να το κάνεις καλύτερο άνθρωπο από σένα.Να εξελίξεις το dna σου κατά κάποιο τρόπο.Να φιλτράρεις το χαρακτήρα σου,το μυαλό σου,τη ζωή σου ολόκληρη και να κρατήσεις μόνο αυτά που είναι πραγματικά χρήσιμα και αξίζουν να μεταφερθούν σε ένα νέο άνθρωπο,σε μια tabula rasa.Επειδή αν πάρεις όλο το πακέτο σου και το μεταφέρεις,θα κάνεις μια μικρογραφία του εαυτού σου,με τα κόμπλεξ,τις αδυναμίες,τα λάθη σου.Κι αυτό δεν ωφελεί κανέναν. Ούτε εσένα,ούτε την κοινωνία και κυρίως το ίδιο το παιδί,που θα έχει λάθος πρότυπα στη ζωή του,βλέπε εσένα.Και αν κουβαλάει τα ίδια μυαλά με σένα,το πρόβλημα θα διαιωνίζεται.
Αρχίζω να το ξανασκέφτομαι το θέμα του παιδιού.Γνωρίζοντας τον εαυτό μου και πλέον,το πόσο με έχει επηρεάσει το οικογενειακό περιβάλλον (αρνητικά,το θετικό είναι καλοδεχούμενο και δεν το αναφέρω), αναρωτιέμαι τι θα έκανα εγώ στην ίδια θέση.Είναι ωραία και βολικά να κρίνεις όταν είσαι απ'έξω.Όταν είσαι μέσα,τι κάνεις;Πόσο εύκολο είναι να χαλιναγωγήσεις τον εαυτό σου και να κάνεις ένα παιδί καλύτερο από σένα;Και πόσο αληθινή θα είναι η σχέση του μαζί σου,όταν κάθε στιγμή ζυγίζεις τι θα πεις και πως,έτσι ώστε να του δημιουργήσεις σωστές βάσεις και να αποφύγεις τις στραβές;Σα να ισορροπείς σε τεντωμένο σχοινί μου φαίνεται.Δε θα 'θελα να κοιτάξω πίσω μου,ύστερα από 30 χρόνια (αν ζω ακόμα) και να δω ένα ή δυο κατεστραμμένα παιδιά.Δε μπορώ να χρησιμοποιήσω άλλη λέξη,μόνο ως καταστροφή μπορώ να το περιγράψω.Να πάρεις στα χέρια σου πηλό και αντί να φτιάξεις ένα όμορφο λουλούδι , να κάνεις ένα γαϊδουράγκαθο (και πάλι ευγενικά το θέτω).

Οπότε τι κάνεις;Το διακινδυνεύεις;
Δύσκολη επιλογή και μακάρι να επηρέαζε μόνο εσένα στο τέλος...

Πράσινα παντού

Ο χρήστης El λέει:
here I am
Ο χρήστης Vany λέει:
καλώς την
Ο χρήστης El λέει:
ayta ta dwthe pera poly moy thn dinoyn
Ο χρήστης Vany λέει:
κατι μας ειπες
αν και δεν ειναι παντα κακο
ξεμουδιαζεις κιολας
Ο χρήστης El λέει:
e ma re koritsi moy,stelnw mail ,sou ta leo sto thl kai ama den erthw na sta valw mesa sto kefali den katalavaineis
Ο χρήστης Vany λέει:
εδω ο καθενας οτι θυμαται χαιρεται
ειναι ολοι σε διπλανα γραφεια και δε συνεννοουνται
Ο χρήστης El λέει:
a to oti toy fanei toy lolostefanh einai stash zwhs pleon
Ο χρήστης Vany λέει:
ναι αλλα όχι για ολους
καποιοι ειναι ετσι
κι εμεις αλλιως
Ο χρήστης El λέει:
xixi! eytyxws yparxoyn kai kapoioi synadelfoi poy milame thn idia glwssa
Ο χρήστης Vany λέει:
ξερεις οτι κανουμε σαν τους γερους του muppet show
αλλα δικτυακα?
Ο χρήστης El λέει:
re sy nai ontos ti filosofikh analysh mas pianei panta emas tis 2
alla ontos symvadizei me thn texnologia
Ο χρήστης Vany λέει:
great minds drink alike
Ο χρήστης El λέει:
xaxaxaxxa kalo
Ο χρήστης Vany λέει:
αυτο που λενε τι πινεις και δε μας δινεις
Ο χρήστης El λέει:
h alliws to teleytaio polyforemeno soykse pinw mpafoys kai paizw pro
Ο χρήστης Vany λέει:
μ'αγαπας ή τζάμπα πίνω και τετοια καλα
Ο χρήστης Vany λέει:
μια μπυρα θα την τσακιζα τωρα
οτι θυμαμαι χαιρομαι
Ο χρήστης El λέει:
kai kana mezedaki omws oxi kserosfyri
Ο χρήστης Vany λέει:
ή κανενα χταποδακι στα καρβουνα
κατι εχω παθει με τα θαλασσινα τελευταια
Ο χρήστης El λέει:
ax stamata kai peinaw
mwre thalassina oreina pedina oti na nai
Ο χρήστης Vany λέει:
αχ οταν πεινας ολα τρωγονται
Ο χρήστης El λέει:
xaxax
a re kopelia
asxeto
pws paizete me thn pshfiakh?
apo exthes?
Ο χρήστης Vany λέει:
δεν ειδα
εχω να δω τιβι
ουυυυ
Ο χρήστης El λέει:
phrate apokodikopoihth?
Ο χρήστης Vany λέει:
τσου
και ολη μερα για αυτα μιλανε
Ο χρήστης El λέει:
e nai afoy einai to thema sta media
xortiaths kai fillipeio kai mh xesw
1 mhna ta akoyw
Ο χρήστης Vany λέει:
ολη η ζωη μας ενα κουτι
να μην το γυρισουμε ομως παλι στα βαθια νοηματα
πλιιιζ
Ο χρήστης El λέει:
nai nai xesto twra
as eimaste gia ligo pezes
lol
Ο χρήστης Vany λέει:
ακομα δεντρο δεν ξεστολισα
Ο χρήστης El λέει:
xaxaxxaxaxaxaxaxxaxa
Ο χρήστης Vany λέει:
το πασχα θα βαλω αυγα επανω
Ο χρήστης El λέει:
kalo den to eixa skeftei
gamato kopelia
Ο χρήστης Vany λέει:
και του παει το κοκκινακι
κούκλα θα ναι
Ο χρήστης El λέει:
nai re sy super
Ο χρήστης Vany λέει:
το καλοκαιρι;
μαγιω;κουβαδακια;βατραχοπεδιλα;
Ο χρήστης El λέει:
botsalakia
kypelakia apo pagwta
Ο χρήστης Vany λέει:
ααα ωραια ιδεα
Ο χρήστης El λέει:
kai kana klimatistiko
Ο χρήστης Vany λέει:
κανενα χταποδι λιαστο;
μυδια;
Ο χρήστης El λέει:
re sy ayto me to xtapodi einai super
na to xtypas sto mpalkoni kai meta na to kremas sto dentro
Ο χρήστης El λέει:
kopelia nomizw xaramizomaste decorater prepei na ginoyme
Ο χρήστης Vany λέει:
αφου λεφτα απο αυτα που κανουμε δεν παιζουν
ας γινουμε εξτριμ
Ο χρήστης El λέει:
nai re mesa extreme kai ta myala sta kagela
Ο χρήστης Vany λέει:
και τα χταποδια στα δεντρα
μην ξεχνιεσαι
Ο χρήστης El λέει:
xaxaxaaxaxxaxa
pws alloi exoyn bostani sto spiti
etsi kai esy to xtapodi
vasika anti na vazeis ta pswnia apo to super sto ntoylapi na ta kremas sto dentro
kai meta na ta vlepeis kai na ebneese ti faghto tha kaneis
pwpw ftiaxthka twra
Ο χρήστης Vany λέει:
ζωγραφιζεις μιλαμε
Ο χρήστης El λέει:
nai h poytana
Ο χρήστης Vany λέει:
πλακα πλακα
αν τα χεις μπροστα σου
ειναι αλλιως
δε ζοριζεσαι κιολας
Ο χρήστης El λέει:
me pianeis kai poly xairomai
lol
Ο χρήστης Vany λέει:
λες στον αντρα
πιασε ενα χταποδι
και τσουπ
να το
Ο χρήστης Vany λέει:
αλλες χρησεις να σκεφτουμε
μηπως και δεν ταιριαζει στο σαλονι
Ο χρήστης El λέει:
aplwstra gia ta royxa?
aaa to saloni
Ο χρήστης Vany λέει:
ασε θα βγαζω πρασινα για μηνες μετα
ε ναι μαρη
το δεντρο στο σαλονι ειναι
Ο χρήστης El λέει:
ok re kopelia emena einai sto patari
Ο χρήστης Vany λέει:
κι εμενα εκει θα πρεπε να ναι ως τωρα
Ο χρήστης El λέει:
ti tha eleges gia proionta anakyklwshs apo anapsyktika mpoykalia servietes xartia efhmerides?
na peraseis kai oikologiko mhnyma
Ο χρήστης Vany λέει:
καλη ιδεα
ειναι πλαστικο
το δεντρο
οποτε βολευει
Ο χρήστης El λέει:
kala grafw h poytana
nai kopelia ayto einai to kalytero
na exeis kwlogikh syneidhdh
kai ama ayto to varetheis na kremaseis panw oles tis goves soy na mhn exeis kai provlhma apothikeyshs
Ο χρήστης Vany λέει:
αυτο που το πας;
παπουτσια εχω παντου
Ο χρήστης El λέει:
arkei na mhn vrwmane
Ο χρήστης Vany λέει:
αλιμονο
του κουτιου ειναι
Ο χρήστης El λέει:
ayto tha kaneis papoytsodentro!
Ο χρήστης Vany λέει:
πα πουτσοδεντρο
Ο χρήστης El λέει:
me pianeis
xaxaxaxa
pwpw to gamhsame to thema shmera
alla apo ta vathystoxasta ths aytoktonias kalytera einai




Άργησα να στολίσω δέντρο στις γιορτές.Άργησα και να το μαζέψω.
Χθες εδέησα και το ξεστόλισα επιτέλους.Είχα σιχαθεί να το βλέπω.
Λίγο ακόμα και θα το 'κανα πασχαλινό.
Μια που πέφτει και νωρίς φέτος,μια χαρά θα 'ταν.
Το κακό με το πλαστικό δέντρο,είναι ότι μαδάει.Τρελλά όμως.
Για μήνες θα βγάζω πράσινα από παντού.Όσο κι αν σκουπίσω,όσο κι αν καθαρίσω.
Σκούπιζα πόση ώρα,με προσοχή,να μη μείνει κανένα πρασινάκι πουθενά.
Μόλις άρχισα να σφουγγαρίζω,βγήκαν τα πρώτα πράσινα.Που στο διάολο κρύβονται;
Πόδια έχουν και κινούνται;Κάτω από το ψυγείο είχε,κάτω από τα ντουλάπια, ντους έκανα και έπεσαν και στη μπανιέρα!Τα πράσινά μου μέσα!

Αναμονή

Τον Νταλάρα τον ψιλοσιχαίνομαι πλέον,τα παλιά του μου αρέσουν όμως.
Αρκεί να μη σκεφτώ το τι έχει σκοτώσει με τη φωνή του.
Τον Παπαδόπουλο επίσης τον σιχαίνομαι.Κάποιοι στίχοι του όμως με αγγίζουν.
Γενικότερα είναι φρικτό να βλέπεις την κατάντια κάποιων ανθρώπων που θαύμαζες.
Σε πολλούς τομείς ισχύει αυτό,ας μην το πιάσω ως θέμα,θα γίνω πολύ κακιά.

Έχω ένα καφενέ που ακούει όλο τα ίδια
για μπάρκα και ταξίδια αυτών που μένουνε
και περιμένουνε...

Αυτός ο στίχος με προβληματίζει πολύ.Ίσως επειδή είμαι μόνιμα φευγάτη,ίσως επειδή ακούω πάρα πολύ κόσμο να λέει το ίδιο.Σαν τη φράση "γιατί όλη την ζωή του την εξόδεψε
παράφορα γυρεύοντας μιαν άλλη".Πόσοι από μας σκεφτόμαστε έτσι;Ίσως και όλοι.Αν όχι συνέχεια,σίγουρα θα έχει υπάρξει μια τέτοια στιγμή στη ζωή μας.Είναι τραγικό όμως,αν σκεφτείς ότι μόνιμα περιμένουμε κάτι.Που είναι απίθανο να εμφανιστεί,επειδή πολύ απλά δεν υπάρχει.Ή είναι τόσο τρελλό,που ακόμα και να μας χτυπήσει την πόρτα,δε θα ανοίξουμε.Δε θέλω να φιλοσοφήσω,σε καμία περίπτωση.Ορισμένες φορές όμως,με πειράζει η αναμονή.Είμαι γνωστή ανυπόμονη άλλωστε.
Πριν από πολλά χρόνια,είχε γίνει μια υπαίθρια έκθεση στην παραλία,δίπλα από το πάρκο του Φωκά.Είχαν τοποθετήσει διάφορα έργα τέχνης πάνω στο γρασίδι και περπατώντας στο πάρκο,τα συναντούσες και μπορούσες να τα δεις από κοντά.Ένα από αυτά,του Γιώργου Γεωργιάδη με όνομα "Αναμονή", με τσάκισε.Ήταν μια γυναίκα καθισμένη σε ένα παγκάκι, θλιμμένη και σκεφτική στο πρόσωπο.Το κεφάλι της ήταν χαμηλωμένο και κοιτούσε το πάτωμα.Ήταν φτιαγμένη από μέταλλο που έμοιαζε με σκουριασμένο,ήταν φαγωμένο θυμάμαι στις γάμπες.Φαινόταν λες και σκούριασε επειδή περίμενε κάτι που δεν ήρθε ποτέ.Είχα καθίσει δίπλα της και την κοιτούσα βουρκωμένη.Περνούσα από 'κει,μόνο και μόνο για να τη δω.Δεν έχω ιδέα από τέχνη αλλά εκείνη η κοπέλα,με ρίχνει στα τάρταρα όποτε τη θυμάμαι.

Δε θα'θελα να σκουριάσω περιμένοντας...
Κυρίως όταν δεν ξέρω τι είναι αυτό που περιμένω!

Μισκινιές

Ξυπνάς κι είσαι 30 φεύγα.Αισθάνεσαι την αλλαγή,αλλά δεν την κατανοείς.
Να μη σου πω ότι δεν τη θέλεις κιόλας.
Οπότε συνεχίζεις το ίδιο βιολί.Ώσπου να σου χτυπήσει κάποιος το καμπανάκι.
"Ξύπνα ρε,δεν είναι της ηλικίας σου αυτά!!!".
Μια,δυο,τρεις φορές το καμπανάκι,το εμπεδώνεις και αρχίζεις να φέρεσαι όπως οι υπόλοιποι καημένοι.
Ενίοτε σου βγάζουν και πρόγραμμα,τι επιτρέπεται και τι όχι.
Επιτρέπονται τα αυστηρά ωράρια,η τέλεια δουλειά,οι εκατοντάδες υποχρεώσεις, ο σούπερ γάμος, τα πανέξυπνα / υπάκουα /ευγενικά παιδιά, οι οικογειακές συγκεντρώσεις με το χαμόγελο στα χείλη, η ατέλειωτη υπομονή,ο παχυλός μισθός, το ακριβό κι ωραίο αυτοκίνητο, το τέλειο κορμί / πρόσωπο / χαμόγελο,οι εξίσου τέλειοι κολλητοί.
Δεν επιτρέπονται οι κοπάνες από τη δουλειά που βαρέθηκες, τα εξωσυζυγικά πάσης μορφής, τα παιδιά που τσιρίζουν / κλαίνε / αδιαφορούν για όλα,η απουσία από κάθε είδους οικογενειακής μάζωξης,η φράση "Σάλτα και γαμήσου" σε στιγμές τρέλλας, τα 500 ευρώ μηνιαίως, η σακαράκα που σου τρώει το μισθό κάθε τρεις και λίγο,τα παραπανίσια κιλά και τα στραβά σου δόντια, η μοναξιά που σε πνίγει χρόνια τώρα.

Η συνταγή ευτυχίας είναι γραμμένη ειδικά για σένα και ταυτόχρονα για όλους τους υπόλοιπους.Παρ'όλα αυτά, ελάχιστοι είναι ευτυχισμένοι.Τρέχουν πίσω από το καρότο και νομίζουν ότι κάποια στιγμή,θα νιώσουν αυτήν την ολοκλήρωση της ευτυχίας.

Δε θέλω να 'μαι έτσι.
Κι αν είμαι ήδη,θέλω να αλλάξω.
Να μου φέρομαι όπως θέλω, χωρίς κανόνες και μη,χωρίς να κοιτάω πίσω μου, χωρίς να αναρωτιέμαι αν έπραξα σωστά.Να έχω μόνο εμένα στο μυαλό μου.Να περνάω εγώ καλά.
Να κάνω αταξίες σα μικρό παιδί.
Μισκινιές,όπως έλεγε η γιαγιά μου.
Και να μη χρειάζεται να απολογηθώ σε κανέναν.
Ούτε σε άντρα,ούτε σε φίλους,ούτε στο αφεντικό,ούτε σε συγγενείς.

Απολογήθηκε κανένας ποτέ σε μένα;;;;
Ρητορική είναι,μη μπεις στον κόπο να απαντήσεις.



Άντε γεια...Δεύτερη ευκαιρία δε δίνεται...

Φυγή

Σε κοιτάζω κι αναρωτιέμαι.Πως βρίσκεις τη δύναμη και τρως στη μάπα αυτόν τον άνθρωπο.
Τι κι αν είναι πατέρας του παιδιού σου; Τον απαλλάσσει από τίποτα αυτός ο τίτλος; Από τις μαλακίες που έχει κάνει κι έχει πει; Από τις αμέτρητες φορές που σε έχει μειώσει μπροστά σε κόσμο;Τις πάμπολλες φορές που έχει παγώσει η ατμόσφαιρα, εξαιτίας των δικών του απαράδεκτων σχολίων; Δε μπορεί να μην το έχεις προσέξει. Όποτε κι αν βρεθούμε σε παρέα, είναι ο μόνος εκτός κλίματος.Με το που θα σηκωθεί να φύγει, ελαφραίνει το κλίμα κι όλους τους πιάνει λογοδιάρροια. Αυτός είναι στον κόσμο του και το έχεις παρατηρήσει κι εσύ.Αλλά γιατί θα πρέπει να σε σέρνει κι εσένα μαζί του;Υπάρχει λόγος να θαφτείς κάτω από έναν άξεστο και αδιάφορο άνθρωπο;Αυτό που με τρελλαίνει πιο πολύ,είναι το ότι δεν ήσουν έτσι. Η ανεμελιά σου, το κέφι σου,η ζωντάνια που είχες παλιότερα,όλα έχουν κάνει φτερά εξαιτίας του.Βέβαια δε φταίει μόνο αυτός,για να είμαι και δίκαιη.Φταις κι εσύ που του 'δωσες το δικαίωμα χρόνια πριν,να σου καταλογίζει ότι του κατέβει στο πανηλίθιο κεφάλι του.Να σου πω την αλήθεια,πολύ του πέφτει,που ασχολούμαι μαζί του. Αλλά δεν ξέρω που να τα πω.Και σε σένα που τα είπα τι κατάλαβα; Μου έδωσες δίκιο σε όλα,με πίστεψες και μετά από μια ώρα,τον υπερασπιζόσουν μέχρι θανάτου. Τέρας δεν τον αποκάλεσες;Πως έγινε άγιος ξαφνικά; Πως γίνεται να παρερμήνευσα τόσο πολύ τις πράξεις του;
Τι να πω,έχω μείνει άναυδη. Σε βλέπω ακόμα μαζί του και απορώ. Δεν ξέρω πότε θα ξυπνήσεις, αν γίνει και ποτέ. Νομίζω πως η ανασφάλειά σου, είναι πολύ πιο δυνατή από το ένστικτό σου. Δε μπορεί να το εμπιστεύεσαι σήμερα και αύριο να το αμφισβητείς. Η δύναμή σου,είναι περισσότερη από αυτήν που φαντάζεσαι,αλλά το αγνοείς επιδεικτικά.
Ό,τι κι αν πω,δε θα με πιστέψεις.Δεν είσαι έτοιμη να αντιμετωπίσεις την αλήθεια.
Προτιμάς να μένεις στον αδιάφορο,άοσμο,άχρωμο κόσμο του,μόνο και μόνο επειδή είναι προβλέψιμος.Περαστικά σου,τι άλλο να πω;

Ασυναρτησίες

Και τώρα πως γράφουν 2010;Αμάν κάναμε να χωνέψουμε το 2009.
Πάνω που άρχισα να το γράφω σωστά,έπρεπε να προετοιμαστώ για τη νέα αλλαγή.
Δε γίνεται να κάθεται 5 χρόνια μια χρονιά;Πιο εύκολα θα ήταν όλα,για όλους.
Θα μεγαλώναμε κατά μια χρονιά,κάθε 5 χρόνια.Θα ζούσαμε πολύ και θα ήμασταν πιτσιρίκια, πρακτικά.Ούτε έννοιες,ούτε ανάγκες,ούτε απαιτήσεις από κανέναν.Εγώ για παράδειγμα,θα ήμουν 6,6 χρόνων σήμερα.Ούτε γάτα ούτε ζημιά.Στα καλύτερά μου.Θα έπαιζα όλη μέρα με τους φίλους μου,θα έβλεπα κινούμενα σχέδια,θα είχα τα ροζ μου φουστανάκια,τα κοριτσίστικα καλσόν με τα λερωμένα γόνατα(κλασικά),θα ήμουν μια χαρά.Ενώ τώρα,κάνω αμάν να πάρω μια άδεια από τη δουλειά,να αδειάσει λίγο το κεφάλι μου.Οι λογαριασμοί τρέχουν,η μέρα τρέχει,ο μήνας φεύγει,οι εποχές αλλάζουν πριν βήξεις δυο φορές.Και δεν παίρνεις χαμπάρι.Ούτε ευχαριστιέσαι και πολύ.Αν η χαρά σου κρατούσε παραπάνω, δε θα 'ταν καλύτερα;Σαφέστατα,απαντάω εγώ.

Ο Άγιος Βασίλης με θυμήθηκε φέτος αν κι εγώ τον ξέχασα.Δεν πήρα τίποτα σε κανέναν.
Δεν ήταν μόνο θέμα χρημάτων,στράβωσα κι αποφάσισα να είμαι φειδωλή.Κάθε χρόνο, το ένα δώρο (βλέπε 13ος μισθός),πάει σε δώρα για άλλους.Κι όχι επειδή τα χρειάζονται ντε και καλά.Έτσι για να τηρήσουμε το έθιμο.Φέτος το παίξαμε αλλιώς το παιχνίδι. Είχαμε αποφασίσει να μην κάνουμε Πρωτοχρονιά με συγγενείς,οπότε δεν πήραμε τίποτα σε κανέναν.Δε μας κακοφάνηκε καθόλου μπορώ να πω.

Μου πήρα όμως κάτι.Αν και πρακτικά,δεν είναι δώρο Χριστουγέννων,το πήρα νωρίτερα.
Οπότε δε μετράει.



Όχι που θα μου γλύτωνε.Έφαγα τον κόσμο να το βρω,αλλά το βρήκα.Περιττό να πω ότι έχω ήδη διαβάσει και τα 4 βιβλία και τώρα διαβάζω το τρίτο για δεύτερη φορά.Για τις ταινίες τι να πω,ξέρω κάθε ατάκα απ'έξω.Σα να περνάω την εφηβεία αισθάνομαι...
Πολύ το χάρηκα το δώρο μου φέτος.Μαζί και μ'αυτό που μου πήρε ο καλός μου,αν κι εγώ η μουλάρα δεν πήρα τίποτα φέτος...

Εύχομαι να σας μπήκε καλά και να συνεχίσει έτσι η υπόλοιπη χρονιά.
Ο καθένας ας το ερμηνεύσει όπως τον βολεύει...
Εδώ θα 'μαστε να τα λέμε και το 2010.
Καλώς εχόντων των πραγμάτων...