Μπόμπιρας

Ξέρω ότι δε σε ρώτησε κανείς,για το αν θέλεις να γεννηθείς σ'αυτόν τον κόσμο,με όλα τα στραβά και τα άσχημα που συμβαίνουν.
Ξέρω ότι σου τη σπάω όταν σε ταϊζω 10'' μετά που θα ξυπνήσεις και όχι 10'' πριν.
Ξέρω ότι εκνευρίζεσαι που δε μπορώ να σε βοηθήσω όταν ζορίζεσαι να τις αμολήσεις/να ρευτείς/να κοιμηθείς.
Είναι αυτοί λόγοι για να με κατουράς,κάθε φορά που σε αλλάζω; Τι είναι αυτό το πράγμα με σας τα αγόρια,δεν ξέρω. Στα πόσα μέτρα μπορείτε να κατουρήσετε τελικά;Κι από τόσο νωρίς; Μπύρες πίνετε στα κρυφά;Δεν έχεις αφήσει ούτε σεντόνι καθαρό,ούτε και αυτό-το-πανί-στο-οποίο-σε-αλλάζω, χωρίς να το κατουρήσεις.Μόλις ανοίξω την πάνα, βγαίνει συντριβάνι. Μου είπανε να βάζω κάτι πάνω σου,για να μην πάρεις αέρα και με κατουρήσεις. Δεν πιάνει,το δοκίμασα. Ρούχα έχεις βρέξει,σεντόνια, πάνες,ακόμα και στα μούτρα σου πήγε δυο φορές. Πως το κάνεις αυτό; Στοχεύεις κι άιντε όποιον πετύχεις; Το άλλο;Να τα κάνεις μόλις σε έχω κάνει μπάνιο και είσαι καθαρός και μοσχομυριστός; Με το που θα φας,θα κάνεις βρωμοδουλειά,το έχω εμπεδώσει πλέον.Οπότε το περιμένω. Αλλά κάθε φορά που θα βγεις ζεστός κι ευωδιαστός από το μπάνιο,πρέπει να σε ξανααλλάξω και να σε πλύνω,μέσα στα επόμενα 20 λεπτά.
Όλη μέρα ασχολούμαι μαζί σου και το ευχαριστιέμαι. Παράπονο δεν έχω,προς Θεού.Όλα είναι σε ετοιμότητα. Το βυζί,ο βραστήρας που δουλεύει υπερωρίες για να έχω γρήγορα νερό να σε μπουγαδιάσω, το πλυντήριο που μια φορά τη μέρα θα πλύνει δικά σου ρούχα μόνο, το σίδερο,ο αποστειρωτής κτλ κτλ.Όλα δουλεύουν για σένα.Γερός να 'σαι, στυλάκι θα γίνω. Τι έρωτες και μαλακίες, κάνε παιδί να δεις πόσα κιλά θα χάσεις σε μηδέν χρόνο. Μόνο που κρατάς 5 κιλά στα χέρια τη μισή μέρα,φτάνει. Χώρια το πήγαινε έλα από δωμάτιο σε δωμάτιο.Έχω κάνει μπράτσα,τα χέρια μου κοντεύουν να γίνουν σαν του Τιραμόλα για να φτάσω το οτιδήποτε χωρίς να σε κουνήσω και σε ξυπνήσω. Τα γόνατα δυνάμωσαν,οι γαμπίτσες έσφιξαν. Πως περνάει η μέρα, ούτε που καταλαβαίνω. Ευτυχώς που άρχισες να κοιμάσαι τελευταία και κοιμάμαι κι εγώ μαζί σου. Όχι πάντα,εννοείται, όλες τις δουλειές τις κάνω όταν κοιμάσαι. Είναι κι ένα ακόμα μωρό στη γειτονιά. Κλαίει αυτό και τρέχω βολίδα από τη μια άκρη του σπιτιού στην άλλη, νομίζοντας ότι είσαι εσύ. Τώρα έμαθες κι εσύ ότι έχεις φωνή και την εξασκείς καθημερινά.
Αλλά δε σε αλλάζω με τίποτα. Κι ας με κοιτάς στο βυζί μόνιμα. Είναι η πρώτη φορά που δε με ενοχλεί! Βασικά δε μπορώ να καταλάβω το γιατί δε θηλάζουν όλες οι μαμάδες. Υπάρχει μεγαλύτερη ευκολία; Ούτε μπιμπερό, ούτε αποστειρωτές,ούτε ζέσταμα,τίποτα. Για να μην αναφέρω όλα τα συν του μητρικού γάλακτος. Δε λέω,είναι κουραστικό να είμαι σαν την Τσιτσιολίνα όλη μέρα. Αλλά η αίσθηση είναι εκπληκτική. Μια οι κλωτσιές στην εγκυμοσύνη και μετά ο θηλασμός. Πόσα χάνουν οι άντρες,ούτε φαντάζονται.
Τώρα κοιμάσαι και εγώ χαλαρώνω. Παράτησα και το γράψιμο, δεν προλαβαίνω μάνα μου.
Πως το λένε οι Locomondo?



Αν και το soundtrack αυτής της χρονιάς, έχει μόνο ένα τραγούδι...Χαλαρά...