θα 'θελα

να κλείσω τα μάτια για τρεις ημέρες και να κοιμηθώ σε ένα αναπαυτικό στρώμα,με το αεράκι να με δροσίζει και το κύμα να με νανουρίζει (χωρίς να ψωμολυσσάξει το παιδί μου)

να είχες ναυαγήσει σε ένα νησί και να εμφανιζόσουν μαγικά από το πουθενά,να μας πεις ότι μας έκανες πλάκα τόσο καιρό κι ότι γελούσες μαζί μας

να πατούσα τη μύτη μου ή να έστριβα τα αυτιά μου και να σταματούσα να σκέφτομαι,ως την ώρα που θα επαναλάμβανα την πιο πάνω κίνηση

να είχα λεφτά,τόσα που να ικανοποιούν τις παράλογες ενίοτε ανάγκες μου,χωρίς να με κάνουν να χάσω τη μπάλα και να φέρομαι σα νεόπλουτη

να σταματούσα να προσέχω τόσες πολλές λεπτομέρειες,να έχω μια γενική εικόνα,να ξέρω μόνο αυτά που χρειάζονται για την επιβίωσή μου

να αγαπούσα λίγο παραπάνω τον εαυτό μου,έτσι ώστε να γράψω στα παπάκια μου τον κόσμο που με αγχώνει/συγχίζει/μειώνει/υποτιμά και να μη δίνω σημασία στους κομπλεξικούς

να έβρισκα έναν σούπερ ντούπερ τρόπο,να κάνω τα παραπάνω...

Παραμύθι

Δε μου φτάνει η μέρα. θα 'θελα να είχα κι άλλες δέκα ώρες περίσσιες,για να τα προλαβαίνω όλα και να κοιμάμαι κιόλας. Τώρα σκέφτομαι το αν θα κοιμηθώ την ώρα που κοιμάται,ή αν θα κάνω δουλειές που δεν προλαβαίνω όταν είναι ξύπνιος. Σα να μη μου φτάνει η έλλειψη χρόνου,έχω και πρόβλημα με το μυαλό μου.Δε μπορώ να θυμηθώ ούτε ένα παραμύθι ολόκληρο,για τις δύσκολες βραδυνές ώρες, για τις φορές που ο μικρός αρνείται να κοιμηθεί και χτυπάει τα πόδια και τα χέρια στο στρώμα. Όσες φορές προσπάθησα να του πω ένα παραμύθι για να του αποσπάσω την προσοχή, ενώ τα μάτια του κλείνουν και το πνεύμα του κοιμάται,έμεινα με την όρεξη. Ούτε αυτός κοιμήθηκε,ούτε εγώ μπόρεσα να τελειώσω την ιστορία. Από τα 3 γουρουνάκια ξεκινάω,κάπου βάζω και τη Χιονάτη και τελειώνω με την Κοκκινοσκουφίτσα. Παραμύθι αχταρμάς.Ούτε εγώ δε βγάζω άκρη. Τις τελευταίες μέρες,επινοώ δικά μου παραμύθια. Δεν πάει άλλο,δε μπορώ να ζορίζομαι. Λέω τα δικά μου,ο καημένος με κοιτάει και αισθάνομαι ότι τον κοροϊδεύω κατάμουτρα. Ο αρκουδίτσος με τον λιοντάρη που ήταν μαζί φαντάροι, ο αρκουδίτσος με τα φτερά που πετάει (έχουμε τέτοιο κουκλάκι) και το πως τα απέκτησε, ο κροκόδειλος με τον αρκουδίτσο (έχουμε πολλά αρκουδάκια,τι να κάνω) που ήταν παιδικοί φίλοι, ότι μου κατέβει λέω. Ευτυχώς που δεν καταλαβαίνει τι λέω,για την ώρα. Αργότερα,θα χαζέψει το παιδί,αν δε μάθω τα παραμύθια όπως είναι. Φροντιστήριο για παραμύθια έχει;
Εντατικά πρέπει να κάνω. Κατά τα άλλα,μεγαλώνουμε, παίζουμε, βγάζουμε κραυγές,όλα στον πληθυντικό είναι πλέον, αφού τα κάνουμε όλα μαζί,πάμε πακέτο ακόμα...Μπήκε και το καλοκαίρι,έφυγε ήδη ο πρώτος μήνας, χαμπάρι δεν πήρα.Η διάθεσή μου είναι πότε έτσι, πότε αλλιώς,μπάνια δεν προβλέπεται να κάνω,ο μικρός παραείναι μικρός για θάλασσα. Οπότε πιο πιθανό είναι να τη βγάλουμε στην πόλη. Η οποία τα σουκου αδειάζει και είναι σούπερ γουάου να κυκλοφορείς. Παρ'όλα τα προβλήματα και την κρίση, όλοι πάνε για μπάνια και αν δε μείνουν,γυρίζουν αυθημερόν. Άκουσα για τρίωρη επιστροφή από Φλογητά και πήδηξα,μια χαρά είμαι εδώ... καλά να περνάτε,να κάνετε και δυο βουτιές για μας...